Column 14

ομ παρασημμονοπεητιουι νεκρῶν· σχεδὸν δὲ κατὰ τὸν λό γον τοῖς ζώ ιοις ὅμοιόν τι πάσχειν μόλις ῥηθήσεται, καὶ οὐ τὰ μὲν βρέφη καὶ δοξάζειν θεοὺς ὡ ς καὶ ταράττεσθαι, τὰ δ' ἄλογα τῶν ζώιων παρὰ παιδία. Καὶ τὰς δόξας ἔδει γ' ἢ μὴ τὰς ὁμοίας τελειοῦσθαι ἢ κατά γε τὸ πένος, ὥστε καὶ τὰς ταραχάς. Καὶ μὴν ὅ γε τέλειος ἄνθρωπος, ὅταν ἐπὶ τοὺς θεοὺς ἀνεπίβλητος ἦι διειλημμένως, ἀδιαλήπτως ἐπιβάλλει πολλάκις· κἂν μηδ' οὕτως, ἀλλὰ τήν γ' ἐκ τῶν ἐπιβολῶν ἔχει ταραχὴν διαμένουσαν. εἰ δὲ μηδὲ τοῦτο συμβαίνοι, τό γε πέρας οὐ βλέπων τῆς ἀλγηδόνος οὐδὲ τὰς αἰτίας ἀὐτῆς καθορίζων, ἐπεὶ συνέχεται κακῶ ὁ ποι- ωι πᾶιν τὸ ζώιων γένος, το ιαύτηι καὶ ταραχῆι σύνεστιν. τοῦτο δέ, ὃ νοε ῖ, ἀνθρώπων ἴδιον λέγουσιν, καὶ ἔστι μέν, ὡς ὑπεμνήσαμεν, οὐ μὴν ἀλλ', εἴπερ ἴδιον, οὐκ ἐν τοῖς περὶ θεῶν μόνον, ἀλλὰ κἀν τοῖσ ἄλλοις εἴδε 14σιν τῆς ψυχῆς, συνεγγίζον τοῖς ἀλόγοις, οἵας ἐκεῖνα ταραχὰς ἔχει, τοιαύταις συνέξεται καὶ αὐτὸ διαφέρον, καθόσον ψηλαφᾶι περὶ τῶν κατὰ μέρος δραστ ικῶν αἰτίων, ταῖς μέντοι ταραχαῖς ταῖς ἐκ τῶν παθῶν καὶ τῶ ν κακιῶν ὅλως παρακολουθούσαις ὅτι συνέχ εται, τισὶν ὁμοίοις οἷς τὸ ἄλογον ζῶιον. οὐκ ἴσοις ἕπετα ι τοῖς αἰτίοις. ὅθεν οὐχ, ὡς εἰωθεν κ αὶ ἀναλόγους ἔχειν τ αραχάς, κα ὶ περὶ θ εῶν οὕτω δο ξάζει. τι γὰρ δεῖ λέγειν τὸ μηδὲ ταραχὰς εἶναι δημοσίους μηδ' ἀνακο πὰς αὐταῖς ἀδιαφορίαις καὶ ἐπιχαιρ όντων ἂν ὥσπερ ὑμῶν δυσδαιμόνων μηδὲ ψευδοδοξίας ἁπάντων μηδὲ τὸ καὶ πρὸς ὀργὰς καὶ θυμοὺς καὶ π ροσπαθίας ἐρυθριᾶν καὶ τὰι πολλὰ τοιαῦτα καταλειπ όμενα τῶι διὰ σημάτω ν τὸ πάθος ἑρ μηνεῦσαι ; εἰ δ' ἀναλογίαν περὶ τὴν τροπὴν ταύτην ζητοῦσι, πάντων ἀπολείπετ' αἴτια τἀγαθὰ καὶ τὰ κακά, διότι τὸν αμτιπη τάγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ κακαελα τη τωνεχ αιπ οὐκ ἄν τις υκαθ