8 to 269

8. καὶ μὴν ἀπήλαϲτο τὸ ἄρμα. ἢ τῷ τόπῳ τῶν ἁρμάτων φηϲίν. διό τινεϲ ἔλεγον· παρ’ ὄχεϲφι πᾶϲιν ὀρίνθη θυμόϲ, ἵν’ ᾖ οὕτωϲ· τοῖϲ ἁρματηλάταιϲ ὁ Θυμὸϲ ὠρίνθη προϲσοκῶϲι τὸ δεινὸν ἐψ’ ἑαυ τοὺϲ ἥξιν. τὰ δὲ ὲπείγοντα πρῶτον εἰπὼν ἐπιψέρει καὶ τῶν Τρώων τὀ πάθοϲ. 127. ad Ζ 129. 132. ν. 315—41. 137. schol. de variis domiciliorum et rusticorum et urbanorum partibus quoniam casu cum h. l. in libris (*B et L) coninctum est, in fine operis nostri edetur. 153. cf. ad Α 250. 182. καὶ πῶϲ γινώϲκει πολέμιον ὄντα ὅτι ἔϲτιν ὅτε καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν πόλεμον ϲυναντῶϲιν ἀλλήλοιϲ καὶ γνωρίζονται, ἐϲτι δ’ ὅτε καἰ om. B Lp μὴ ὄντοϲ πολέμου κατοπτεύοντεϲ βλέπουϲι τοὺϲ ἀλλήλων ἀριϲτεῖϲ. 265. πόθεν δὲ οἶδεν ἐξ αἰχμαλώτων δηλονότι, ὅθεν καὶ ἰδομενεὺϲ ἔμαθε τὰ περὶ θρυονέωϲ (N 3 74 sq .) . δύναται δὲ καὶ ὡϲ Ἀλργεῖοϲ εἰδέναι ταῦτα, εἰ γε Ἡρακλῆϲ ἐϲτράτευϲεν ἐπὶ Τροίαν ἐπίνοιαν Lp. 269. πῶϲ παρὰ τῷ Πριάμῳ τὸ γένοϲ οὐ ϲώζεται; ὅτι τοὺϲ Λαομέσοντοϲ Ἡρακλῆϲ ἀπήγαγε πορθήϲαϲ τὴν Ἴλιον.