I. ZHTHMATA CODICIS VATICANI.

(ιγ ′transiit in schol. f 65b a l τηλυγέτω ε 153 et. L f. 184 ad 1 143). Ὅτι μὲν ὁ τηλύγετοϲ δηλοῖ παρ’ αὐτῷ καὶ τὸν μόνον γενόμενον παρίϲτηϲι τὰ ὑφ’ ἑλένηϲ λεγόμενα περὶ ἑρμιόνηϲ· παῖ δά τε τη λυγέτην καὶ ὁμηλικί ην ἐρατεινήν (Γ 175)ϲημαίνει δὲ καὶ τὸν τηλοῦ τῆϲ ἡλικίαϲ τῷ πατρὶ γεγονότα, ὡϲ ἐπὶ δυοῖν γηράϲκοντι τῷ πατρὶ γενομένων ἔφη ἄμφω τηλυγέτω· ὁ δ’ ἐτείρετο γήραϊ λυγρ ῷ, υἱὸν δ’ οὐ τέκετ’ ἄλλον (6 153. 54). ἐπὶ τοίνυν τοῦ Ἰδομενέωϲ ὅταν λέγῃ ἀλλ’ οὐκ Ἰδομενῆα φόβοϲ λάβε τηλύγετον ὥϲ (Ν 4 70), ἐνδέχεται μὲν ἀκοῦϲαι ἀπὸ τῶν μονογενῶν παίδων κατὰ μεταφορὰν τὸν μεμονωμένον, ἐνδέχεται δὲ καὶ ὡϲ τηλοῦ γενεᾶϲ ὄντα, ἤτοι πρεϲβύτην· ἔφη γὰρ περὶ αὐτοῦ· ἔνθα, μεϲαιπόλιόϲ περ ἐών, Δαναοῖϲι κελεύϲαϲ Ἰδομενεὺϲ Τρώ ε. ϲϲι μετά λμενοϲ ἐντὸϲ φ όβον ὧρϲε (ib. 361 62). παρέχει δὲ ὁ ποιητὴϲ τὴν ἀμφίβολον ἐκφράσαι δοχὴν αὐτὸν ποιήϲαϲ λέγοντα τὸν Ἰδομενέα ἐπιόντοϲ Αἰνείου· δεῦτε φίλοι καί μ’ οἴ ῳ ἀμ ύνατε, δείδια δ’ αἰνῶϲ (ib. 481) ἐκ γὰρ τοῦ οἴῳ ἀμύν ατε τηλύγετον ἔϲτιν ἐκδέξαϲθαι τὸν μόνον. ὅταν δὲ ὁ αὐτὸϲ πάλιν λέγῃ καὶ δ’ ἔχει ἥβηϲ ἄνθοϲ, ὅ τε κράτοϲ ἐϲτὶ μἐ γιϲτον· εἰ γὰρ ὁμηλικίη γενοίμεθα τῷ δ’ ἐνὶ θυμ ῷ, αἰψά κεν ἠὲ φἐροιτο μέγα κράτοϲ ἠὲ φεροίμην (ib. 484 —86), ἀμφίβολον γίνεται μὴ τὸ μὲν τηλύγετόν γε ἔοικεν ἐπὶ τοῦ μὴ ὁμήλικοϲ ἀλλὰ πρεϲβυτέρου καὶ τῆϲ τηλοτέραϲ γενεᾶϲ ὄντοϲ, ὡϲ ἔφη ποτὲ ἐπὶ τοῦ μὴ ὁμήλικοϲ οὗτοϲ δὲ προτέρηϲ γενεῆϲ προτέρ ων τ’ ἀνθρ ώπων (Ψ 790). Ἀλλ’ Ἰδομενεὺϲ μὲν μεϲαιπόλιοϲ καὶ διὰ τοῦτο τῆϲ προτέρηϲ γενεῆϲ, Nέϲτωρ δὲ γέρων τρίτηϲ, ἀφ’ οὗ δύο μὲν γὰρ γενεαὶ ἑφθὰ ρηϲαν τῶν πρὸ αὐτοῦ, ἥ τε τῶν ὑφ’ ὧν γεννηθεὶϲ ἀν ἐτράφη, καὶ ἡ τῶν ἀδελφῶν —ἐλ θ ὼν γὰρ ἐκάκωϲε βίη Ἡρα κληείη τῶν οἶοϲ λιπόμην (Λ 689. 92) —,τρίτηϲ δὲ ἄρχει τῆϲ τῶν παίδων γενεᾶϲ, οἳ ϲὺν αὐτῷ ἐϲτρατεύοντο. καὶ γὰρ ὁ ληγούϲηϲ ἡμέραϲ ἐπιδημήϲαϲ καὶ τῆϲ τρίτηϲ ἐξιὼν τῇ τρίτῃ ἀποδημεῖν λέγεται, καίτοι μίαν τὴν μέϲην ὅλην Lp f. 57 ad Α 250 (id. Vict. f. 15b): δύο μὲν γενεάϲ, ἥ τε τῶν πατέπατρῴων, ρων, ὑφ’ ὧν γεννηθεὶϲ ἀνετράφης καὶ ἡ τῶν ἀδελφῶν ἐλθ ὼν γὰρ ἐκάκωϲε βίη Ἡρακληείη· τῶν οἶοϲ λιπόμην —,ταύτηϲ δὲ ἄρχει τῆϲ τῶν παίδων ἑαυτοῦ γενεᾶϲ, οἳ ϲὺν αὐτῷ ἐϲτρατεύϲαντο. καὶ γὰρ ὁ ληγούϲηϲ ἡμέραϲ ἀποδημήϲαϲ καὶ τῇ τρίτη ἐξ ἑωθινοῦ ἐξιὼν διὰ τρίἕωθεν τηϲ ἀποδημεῖν λέγεται, καίτοι μίαν μόνην τὴν μέϲην τελέϲαϲ. ἄλλωϲ τελέϲαϲ. εἰ δὲ γενεὰ λέγεται ἡ τοῦ τίκτειν καὶ γεννᾶν τελείωϲιϲ, ἥτιϲ τὴν τριακονταετῆ περίοδον ἔχει, ὁ τὰ ἑξήκοντα ἔτη πληρώϲαϲ δύο ἂν εἴη γενεὰϲ βιώϲαϲ, ἀπὸ δ’ ἑξήκοντα τῇ τρίτη ἂν καταλέγοιτο. ὥϲτε γενεαὶ ἀνθρώπων ἐφθάρηϲαν, οὐχ ὅτι καὶ ἀνθρώπουϲ φηϲὶν ἀπο ἀλλὰ δύο περιοδικὰϲ γενεὰϲ τὰϲ καλουμέναϲ ἀνθρωπίναϲ, ὡϲ εἰ ἔλεγε δύο τριακονταετίαϲ, αἳ καλοῦν ται γενεαὶ ἀνθρώπειοι. οὕτω δ’ ἂν ζώντων τινῶν τῶν ϲὺν αὐτῷ γεν νηθέντων ὁμοίωϲ αἱ γενεαὶ ἂν εἶεν ἐφθαρμέναι, αὐτὸϲ δ’ ἄρχοι τῶν ἐντὸϲ τῇ τρίτῃ γενεᾷ γενομένων, οἳ ἦγον τὴν ϲτρατεύϲιμον ἡλικίαν. ταῦτα τοίνυν καὶ τὰ τούτοιϲ ὅμοια, ὡϲ τὸ ἀμφίβολον ἔχοντα, ἐνδοιάζοντα δεῖ ἐξηγεῖϲθαι. τε ἡ γενεὰ λ ′ἔτη ἔχει· δύο οὖν γενεὰϲ πληρώϲαϲ εἰϲ τρίτην κατελέγετο, ὥϲτε δύο γενεαὶ ἀνθρώἐντὸϲ πων ἐφθάρηϲαν, οὐχ ὅτι δὴ ἀνθρώδύο πουϲ φηϲὶν ἀποθανεῖν, ἀλλὰ δύο πεπεραϲμένην ριοδικὰϲ γενεάϲ, τουτέϲτι τὰϲ καλουθανεῖν, μένοϲ δύο γενεὰϲ ἀνθρωπείαϲ, ὡϲ εἰ ἔλεγε δύο τριακονταετίαϲ. οὕτω δὲ ζώντων τινῶν τῶν ϲὺν αὐτῷ ἀνθρώπων, ὁμῶϲ αἱ γενεαὶ ἂν εἶεν ἐφθαρμέναι, αὐτὸϲ δὲ ναύαρχοϲ τῶν ἐν τῇ τρίτη γενεᾷ γενομένων, οἳ ἦγον τὴν ϲτρατεύϲιμον ἡλικίαν.