Ancient Greek · ~6 min
Edition urn:cts:greekLit:tlg0011.tlg008.perseus-grc2, lines 2.283-2.327
Sophocles, Ichneutae 2.283-327
Not analysed yet
[δυσεύρε]τός [τʼ ἔτʼ] ἐστι τοῦ πατρὸς θέσει.
[ἀφανεῖ δʼ ὃ πεύθῃ φ]θέγμα μηχανῇ βρέμ[ον
καὶ π[όλ]λʼ ἐθά]μβεις αὐτὸ]ς, ἡμέρᾳ μιᾳ
ἐξ ὑπτίας κ[ίστη γʼ ἐμηχ]ανήσατο·
τοιόνδε θη[ρὸς ἐκ θανόντ]ος ἡδονῆς
ἔμμεστον α[γγος εὗρε κ]αὶ κάτω δ[ονεῖ.]
ἄφραστ[ο ]παῖς βοῆς
παιδο[]μαζεις[
θηρευμ[α ]λέγεις
φώνημ[α ]σεθου[
τόνδʼ αφ[ ]ον[
τως ἐξεφ[ ]
ροντʼ ἄπα[ ]ἐ[κ θανόν-
τος πορίζειν τοιάνδε γῆρυν.
μὴ νῦν ἀπίστει· πιστὰ γάρ σε προσγελᾷ θεᾶς ἔπη.
καὶ πῶς πίθωμαι τοῦ θανόντος φθέγμα τοιοῦτον βρέμειν;
πιθοῦ· θανὼν γὰρ ἔσχε φωνήν, ζῶν δʼ ἄναυδος ἦν ὁ θήρ.
ποῖός τις ἦν εἶδος; πρ[ο]μήκης, ἢ ʼπίκυρτος, ἢ βραχύς;
βραχύς, χυτρώδης, πο[ι]κίλῃ δορᾷ κατερρικνωμένος.
ὡς αἰέλουρος εἰκάσαι πέφυκεν ἢ τὼς πόρδαλις;
πλεῖστον με[τ]αξύ· γογγύλον γάρ ἐστι καὶ βραχυσκελές.
οὐδʼ ὡς ἰχνευμων προσφερὲς πέφυκεν οὐδʼ ὡς καρκίνος;
οὐδʼ αὖ τοιοῦτ[ό]ν ἐστιν· ἀλλʼ ἄλλον τινʼ ἐξευροῦ τρόπον.
ἀλλʼ ὡς κεράστ[η]ς κάνθαρος δῆτʼ ἐστὶν Αἰτναῖος φυήν;
νῦν ἐγγὺς ἔγν[ως] ᾧ μάλιστα προσφερὲς τὸ κνώδαλον.
τ[ί δʼ αὖ τὸ ]φων[οῦ]ν ἐστιν αὐτοῦ, τοὐντὸς ἢ τοὔξω, φράσον.
[]λο[φ]ορίνη σύγγονος τῶν ὀστράκων.
[ποῖον δὲ τοὔνομʼ ἐν]νέ[πει]ς; πόρσυνον, εἴ τι πλέον ἔχεις.
[τὸν θῆρα μὲν χέλυν, τὸ φωνο]ῦν δʼ αὖ λύραν ὁ παῖς καλεῖ.
[]κτέανον ησύ[] τινι;
[]δέρμα κ[]στ [
[]ον ὧδ[ε] κλαγγάνει [
[]όρως ἐρείδεται
[]πλεκτα [
[]λάδος κ[
[κόλ]λοπες δε[
[]αμματω [
[]ον[
καὶ τοῦτο λύπη[ς] ἔστʼ ἄκεστρον καὶ παραψυκ[τ]ήρ[ιο]ν
κείνῳ μόνον, χα[ί]ρει δʼ ἀλύων καί τι προσφων[ῶν μέλος
ξύμφωνον· ἐξα[ί]ρει γὰρ αὐτὸν αἰόλισμα τῆς λ[ύ]ρας.