Ancient Greek · ~7 min
Episode 7, lines 7.765-7.805
Sophocles, Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ 7.765-805
Not analysed yet
πρόσθεν τε γάρ με τοῖσιν οἰκείοις κακοῖς
νοσοῦνθʼ, ὅτʼ ἦν μοι τέρψις ἐκπεσεῖν χθονός,
οὐκ ἤθελες θέλοντι προσθέσθαι χάριν·
ἀλλʼ ἡνίκʼ ἤδη μεστὸς ἦ θυμούμενος
καὶ τοὐν δόμοισιν ἦν διαιτᾶσθαι γλυκύ,
τότʼ ἐξεώθεις κἀξέβαλλες, οὐδέ σοι
τὸ συγγενὲς τοῦτʼ οὐδαμῶς τότʼ ἦν φίλον·
νῦν τʼ αὖθις ἡνίκʼ εἰσορᾷς πόλιν τέ μοι
ξυνοῦσαν εὔνουν τήνδε καὶ γένος τὸ πᾶν,
πειρᾷ μετασπᾶν, σκληρὰ μαλθακῶς λέγων.
καίτοι τίς αὕτη τέρψις ἄκοντας φιλεῖν;
ὥσπερ τις εἴ σοι λιπαροῦντι μὲν τυχεῖν
μηδὲν διδοίη μηδʼ ἐπαρκέσαι θέλοι,
πλήρη δʼ ἔχοντι θυμὸν ὧν χρῄζοις, τότε
δωροῖθʼ, ὅτʼ οὐδὲν ἡ χάρις χάριν φέροι·
ἆρʼ ἂν ματαίου τῆσδʼ ἂν ἡδονῆς τύχοις;
τοιαῦτα μέντοι καὶ σὺ προσφέρεις ἐμοί,
λόγῳ μὲν ἐσθλά. τοῖσι δʼ ἔργοισιν κακά.
φράσω δὲ καὶ τοῖσδʼ, ὥς σε δηλώσω κακόν.
ἥκεις ἔμʼ ἄξων, οὐχʼ ἵνʼ ἐς δόμους ἄγῃς,
ἀλλʼ ὡς πάραυλον οἰκίσῃς, πόλις δέ σοι
κακῶν ἄνατος τῆσδʼ ἀπαλλαχθῇ χθονός.
οὐκ ἔστι σοι ταῦτʼ, ἀλλά σοι τάδʼ ἔστʼ, ἐκεῖ
χώρας ἀλάστωρ οὑμὸς ἐνναίων ἀεί·
ἔστιν δὲ παισὶ τοῖς ἐμοῖσι τῆς ἐμῆς
χθονὸς λαχεῖν τοσοῦτον, ἐνθανεῖν μόνον.
ἆρʼ οὐκ ἄμεινον ἢ σὺ τἀν Θήβαις φρονῶ;
πολλῷ γʼ, ὅσῳπερ κἀκ σαφεστέρων κλύω,
Φοίβου τε καὐτοῦ Ζηνός, ὃς κείνου πατήρ.
τὸ σὸν δʼ ἀφῖκται δεῦρʼ ὑπόβλητον στόμα,
πολλὴν ἔχον στόμωσιν· ἐν δὲ τῷ λέγειν
κάκʼ ἂν λάβοις τὰ πλείονʼ ἢ σωτήρια.
ἀλλʼ οἶδα γάρ σε ταῦτα μὴ πείθων, ἴθι·
ἡμᾶς δʼ ἔα ζῆν ἐνθάδʼ· οὐ γὰρ ἂν κακῶς
οὐδʼ ὧδʼ ἔχοντες ζῷμεν, εἰ τερποίμεθα.
πότερα νομίζεις δυστυχεῖν ἔμʼ ἐς τὰ σά,
ἤ σʼ εἰς τὰ σαυτοῦ μᾶλλον, ἐν ἐς τῷ νῦν λόγῳ;
ἐμοὶ μέν ἐσθʼ ἥδιστον, εἰ σὺ μήτʼ ἐμὲ
πείθειν οἷός τʼ εἶ μήτε τούσδε τοὺς πέλας.
ὦ δύσμορʼ, οὐδὲ τῷ χρόνῳ φύσας φανεῖ
φρένας ποτʼ ἀλλὰ λῦμα τῷ γήρᾳ τρέφει;