Ancient Greek · ~7 min
Episode 9, lines 9.1038-9.1079
Sophocles, Οἰδίπους Τύραννος 9.1038-1079
Not analysed yet
οὐκ οἶδʼ· ὁ δοὺς δὲ ταῦτʼ ἐμοῦ λῷον φρονεῖ.
ἦ γὰρ παρʼ ἄλλου μʼ ἔλαβες οὐδʼ αὐτὸς τυχών;
οὔκ, ἀλλὰ ποιμὴν ἄλλος ἐκδίδωσί μοι.
τίς οὗτος; ἦ κάτοισθα δηλῶσαι λόγῳ;
τῶν Λαΐου δήπου τις ὠνομάζετο.
ἦ τοῦ τυράννου τῆσδε γῆς πάλαι ποτέ;
μάλιστα· τούτου τἀνδρὸς οὗτος ἦν βοτήρ.
ἦ κἄστʼ ἔτι ζῶν οὗτος, ὥστʼ ἰδεῖν ἐμέ;
ὑμεῖς γʼ ἄριστʼ εἰδεῖτʼ ἂν οὑπιχώριοι.
ἔστιν τις ὑμῶν τῶν παρεστώτων πέλας,
ὅστις κάτοιδε τὸν βοτῆρʼ ὃν ἐννέπει,
εἴτʼ οὖν ἐπʼ ἀγρῶν εἴτε κἀνθάδʼ εἰσιδών;
σημήναθʼ, ὡς ὁ καιρὸς ηὑρῆσθαι τάδε.
οἶμαι μὲν οὐδένʼ ἄλλον ἢ τὸν ἐξ ἀγρῶν,
ὃν κἀμάτευες πρόσθεν εἰσιδεῖν· ἀτὰρ
ἥδʼ ἂν τάδʼ οὐχ ἥκιστʼ ἂν Ἰοκάστη λέγοι.
γύναι, νοεῖς ἐκεῖνον, ὅντινʼ ἀρτίως
μολεῖν ἐφιέμεσθα; τόνδʼ οὗτος λέγει;
τί δʼ ὅντινʼ εἶπε; μηδὲν ἐντραπῇς· τὰ δὲ
ῥηθέντα βούλου μηδὲ μεμνῆσθαι μάτην.
οὐκ ἂν γένοιτο τοῦθʼ ὅπως ἐγὼ λαβὼν
σημεῖα τοιαῦτʼ οὐ φανῶ τοὐμὸν γένος.
μὴ πρὸς θεῶν, εἴπερ τι τοῦ σαυτοῦ βίου
κήδει, ματεύσῃς τοῦθʼ· ἅλις νοσοῦσʼ ἐγώ.
θάρσει· σὺ μὲν γὰρ οὐδʼ ἐὰν τρίτης ἐγὼ
μητρὸς φανῶ τρίδουλος, ἐκφανεῖ κακή.
ὅμως πιθοῦ μοι, λίσσομαι· μὴ δρᾶ τάδε.
οὐκ ἂν πιθοίμην μὴ οὐ τάδʼ ἐκμαθεῖν σαφῶς.
καὶ μὴν φρονοῦσά γʼ εὖ τὰ λῷστά σοι λέγω.
τὰ λῷστα τοίνυν ταῦτά μʼ ἀλγύνει πάλαι.
ὦ δύσποτμʼ, εἴθε μήποτε γνοίης ὃς εἶ.
ἄξει τις ἐλθὼν δεῦρο τὸν βοτῆρά μοι;
ταύτην δʼ ἐᾶτε πλουσίῳ χαίρειν γένει.
ἰοὺ ἰού, δύστηνε· τοῦτο γάρ σʼ ἔχω
μόνον προσειπεῖν, ἄλλο δʼ οὔποθʼ ὕστερον.
τί ποτε βέβηκεν, Οἰδίπους, ὑπʼ ἀγρίας
ᾄξασα λύπης ἡ γυνή; δέδοιχʼ ὅπως
μὴ ʼκ τῆς σιωπῆς τῆσδʼ ἀναρρήξει κακά.
ὁποῖα χρῄζει ῥηγνύτω· τοὐμὸν δʼ ἐγώ,
κεἰ σμικρόν ἐστι, σπέρμʼ ἰδεῖν βουλήσομαι.
αὕτη δʼ ἴσως, φρονεῖ γὰρ ὡς γυνὴ μέγα,
τὴν δυσγένειαν τὴν ἐμὴν αἰσχύνεται.