Ancient Greek · ~7 min
Episode 9, lines 9.997-9.1037
Sophocles, Οἰδίπους Τύραννος 9.997-1037
Not analysed yet
ὧν οὕνεχʼ ἡ Κόρινθος ἐξ ἐμοῦ πάλαι
μακρὰν ἀπῳκεῖτʼ· εὐτυχῶς μέν, ἀλλʼ ὅμως
τὰ τῶν τεκόντων ὄμμαθʼ ἥδιστον βλέπειν.
ἦ γὰρ τάδʼ ὀκνῶν κεῖθεν ἦσθʼ ἀπόπτολις;
πατρός τε χρῄζων μὴ φονεὺς εἶναι, γέρον.
τί δῆτʼ ἐγὼ οὐχὶ τοῦδε τοῦ φόβου σʼ, ἄναξ,
ἐπείπερ εὔνους ἦλθον, ἐξελυσάμην;
καὶ μὴν χάριν γʼ ἂν ἀξίαν λάβοις ἐμοῦ.
καὶ μὴν μάλιστα τοῦτʼ ἀφικόμην, ὅπως
σοῦ πρὸς δόμους ἐλθόντος εὖ πράξαιμί τι.
ἀλλʼ οὔποτʼ εἶμι τοῖς φυτεύσασίν γʼ ὅμοῦ.
ὦ παῖ, καλῶς εἶ δῆλος οὐκ εἰδὼς τί δρᾷς.
πῶς, ὦ γεραιέ; πρὸς θεῶν δίδασκέ με.
εἰ τῶνδε φεύγεις οὕνεκʼ εἰς οἴκους μολεῖν.
ταρβῶν γε μή μοι Φοῖβος ἐξέλθῃ σαφής.
ἦ μὴ μίασμα τῶν φυτευσάντων λάβῃς;
τοῦτʼ αὐτό, πρέσβυ, τοῦτό μʼ εἰσαεὶ φοβεῖ.
ἆρʼ οἶσθα δῆτα πρὸς δίκης οὐδὲν τρέμων;
πῶς δʼ οὐχί, παῖς γʼ εἰ τῶνδε γεννητῶν ἔφυν;
ὁθούνεκʼ ἦν σοι Πόλυβος οὐδὲν ἐν γένει.
πῶς εἶπας; οὐ γὰρ Πόλυβος ἐξέφυσέ με;
οὐ μᾶλλον οὐδὲν τοῦδε τἀνδρός, ἀλλʼ ἴσον.
καὶ πῶς ὁ φύσας ἐξ ἴσου τῷ μηδενί;
ἀλλʼ οὔ σʼ ἐγείνατʼ οὔτʼ ἐκεῖνος οὔτʼ ἐγώ.
ἀλλʼ ἀντὶ τοῦ δὴ παῖδά μʼ ὠνομάζετο;
δῶρόν ποτʼ, ἴσθι, τῶν ἐμῶν χειρῶν λαβών.
κᾆθʼ ὧδʼ ἀπʼ ἄλλης χειρὸς ἔστερξεν μέγα;
ἡ γὰρ πρὶν αὐτὸν ἐξέπεισʼ ἀπαιδία.
σὺ δʼ ἐμπολήσας ἢ τυχών μʼ αὐτῷ δίδως;
εὑρὼν ναπαίαις ἐν Κιθαιρῶνος πτυχαῖς.
ὡδοιπόρεις δὲ πρὸς τί τούσδε τοὺς τόπους;
ἐνταῦθʼ ὀρείοις ποιμνίοις ἐπεστάτουν.
ποιμὴν γὰρ ἦσθα κἀπὶ θητείᾳ πλάνης;
σοῦ τʼ, ὦ τέκνον, σωτήρ γε τῷ τότʼ ἐν χρόνῳ.
τί δʼ ἄλγος ἴσχοντʼ ἀγκάλαις με λαμβάνεις;
ποδῶν ἂν ἄρθρα μαρτυρήσειεν τὰ σά·
οἴμοι, τί τοῦτʼ ἀρχαῖον ἐννέπεις κακόν;
λύω σʼ ἔχοντα διατόρους ποδοῖν ἀκμάς.
δεινόν γʼ ὄνειδος σπαργάνων ἀνειλόμην.
ὥστʼ ὠνομάσθης ἐκ τύχης ταύτης ὃς εἶ.
ὦ πρὸς θεῶν, πρὸς μητρὸς ἢ πατρός; φράσον.