Ancient Greek · ~7 min
Episode 14, lines 14.1190-14.1232
Sophocles, Τραχίνιαι 14.1190-1232
Not analysed yet
οὐ μὴ λάβω· δράσω γάρ· εὔχομαι δʼ ὅμως·
οἶσθʼ οὖν τὸν Οἴτης Ζηνὸς ὕψιστον πάγον;
οἶδʼ, ὡς θυτήρ γε πολλὰ δὴ σταθεὶς ἄνω.
ἐνταῦθά νυν χρὴ τοὐμὸν ἐξάραντά σε
σῶμʼ αὐτόχειρα καὶ ξὺν οἷς χρῄζεις φίλων.
πολλὴν μὲν ὕλην τῆς βαθυρρίζου δρυὸς
κείραντα, πολλὸν δʼ ἄρσενʼ ἐκτεμόνθʼ ὁμοῦ
ἄγριον ἔλαιον, σῶμα τοὐμὸν ἐμβαλεῖν,
καὶ πευκίνης λαβόντα λαμπάδος σέλας
πρῆσαι. γόου δὲ μηδὲν εἰσίτω δάκρυ,
ἀλλʼ ἀστένακτος κἀδάκρυτος, εἴπερ εἶ
τοῦδʼ ἀνδρός, ἔρξον· εἰ δὲ μή, μενῶ σʼ ἐγὼ
καὶ νέρθεν ὢν ἀραῖος εἰσαεὶ βαρύς.
οἴμοι, πάτερ, τί δʼ εἶπας; οἷά μʼ εἴργασαι.
ὁποῖα δραστέʼ ἐστίν· εἰ δὲ μή, πατρὸς
ἄλλου γενοῦ του μηδʼ ἐμὸς κληθῇς ἔτι.
οἴμοι μάλʼ αὖθις, οἷά μʼ ἐκκαλεῖ, πάτερ,
φονέα γενέσθαι καὶ παλαμναῖον σέθεν.
οὐ δῆτʼ ἔγωγʼ, ἀλλʼ ὧν ἔχω παιώνιον
καὶ μοῦνον ἰατῆρα τῶν ἐμῶν κακῶν.
καὶ πῶς ὑπαίθων σῶμʼ ἂν ἰῴμην τὸ σόν;
ἀλλʼ εἰ φοβεῖ πρὸς τοῦτο, τἄλλα γʼ ἔργασαι.
φορᾶς γέ τοι φθόνησις οὐ γενήσεται.
ἦ καὶ πυρᾶς πλήρωμα τῆς εἰρημένης;
ὅσον γʼ ἂν αὐτὸς μὴ ποτιψαύων χεροῖν·
τὰ δʼ ἄλλα πράξω κοὐ καμεῖ τοὐμὸν μέρος.
ἀλλʼ ἀρκέσει καὶ ταῦτα· πρόσνειμαι δέ μοι
χάριν βραχεῖαν πρὸς μακροῖς ἄλλοις διδούς.
εἰ καὶ μακρὰ κάρτʼ ἐστίν, ἐργασθήσεται.
τὴν Εὐρυτείαν οἶσθα δῆτα παρθένον;
Ἰόλην ἔλεξας, ὥς γʼ ἐπεικάζειν ἐμέ.
ἔγνως. τοσοῦτον δή σʼ ἐπισκήπτω, τέκνον·
ταύτην ἐμοῦ θανόντος, εἴπερ εὐσεβεῖν
βούλει, πατρῴων ὁρκίων μεμνημένος,
προσθοῦ δάμαρτα, μηδʼ ἀπιστήσῃς πατρί·
μηδʼ ἄλλος ἀνδρῶν τοῖς ἐμοῖς πλευροῖς ὁμοῦ
κλιθεῖσαν αὐτὴν ἀντὶ σοῦ λάβῃ ποτέ,
ἀλλʼ αὐτός, ὦ παῖ, τοῦτο κήδευσον λέχος.
πείθου· τὸ γάρ τοι μεγάλα πιστεύσαντʼ ἐμοὶ
σμικροῖς ἀπιστεῖν τὴν πάρος συγχεῖ χάριν.
οἴμοι· τὸ μὲν νοσοῦντι θυμοῦσθαι κακόν,
τὸ δʼ ὧδʼ ὁρᾶν φρονοῦντα τίς ποτʼ ἂν φέροι;
ὡς ἐργασείων οὐδὲν ὧν λέγω θροεῖς.