Book 1, Chapter A

1639 Ἀμμωνιανόϲ, γραμματικόϲ, κοϲμούμενοϲ τῇ ϲυγγενείᾳ Συριανοῦ καὶ ἅμα τῇ ϲυμφύτῳ ὁμοιότητι τῶν τε ἠθῶν καὶ τοῦ ϲώματοϲ, κατὰ τὸν Ὅμηρον εἶδόϲ τε μέγεθόϲ τε φυήν τ᾿ ἄγχιϲτα ἐώκει. τό τε γὰρ ϲῶμα καλόϲ τε καὶ μέγαϲ ἦν ἑκάτεροϲ. καὶ ἔτι προϲῆν ὑγεία καὶ ἰϲχὺϲ οὐδὲν ἀποδέουϲα τῆϲ ἄλληϲ εὐφυΐαϲ τοῦ τε ὅλου καὶ τῶν μερῶν· ἥ τε ψυχὴ ἔρρωτο πρὸϲ τὸ βέλτιϲτον αὐτοῖϲ τὸ ὁμοιότροπον. ἀλλ᾿ ὁ μὲν θεοφιλέϲτεροϲ ἦν ὁ Συριανὸϲ καὶ τῷ ὄντι φιλόϲοφοϲ· ὁ δὲ ἠγάπα τὴν ἐπὶ ποιητῶν ἐξηγήϲει καὶ διορθώϲει τῆϲ Ἑλληνικῆϲ λέξεωϲ καθημένην τέχνην. οὗτοϲ ἦν Ἀλμμωνιανόϲ, ᾧ κεκτῆϲθαι ϲυμβέβηκεν ὄνον ϲοφίαϲ ἀκροατήν.