Book 1, Chapter A

2872 Ἀ π αθέϲτατα: ἐκτὸϲ πάθουϲ. εὐμενῆ δεῖ εἶναι· καὶ ἀνεκτικὸν τῶν ἰδιωτῶν καὶ ἀθεώρητον οἰομένων· πρὸϲ πάνταϲ εὐάρμοϲτον, ὥϲτε κολακείαϲ πάϲηϲ προϲηνεϲτέραν εἶναι τὴν ὁμιλίαν, προϲηνῆ καὶ αἰδέϲιμον πᾶϲι· μηδὲ ἔμφαϲίν ποτε ὀργῆϲ παραϲχεῖν, εὐϲτοργότατον καὶ εὐφημότατον ἀψοφητί.