Ancient Greek · ~4 min
1.656 to 1.675
Suda, Suidae lexicon 1.656-675
Not analysed yet
656 Ἄημαι· ἐν Ἐπιγράμμαϲιν· ἀϲπὶϲ ἀπὸ βροτέων ὤμων Τιμάνωροϲ ἄημαι νηῷ ὑπορροφίαϲ Παλλάδοϲ. ἀντὶ τοῦ ἀνάκειμαι. 657 Ἀήμεναι: πνεῦϲαι. 658 Ἀηνέϲ: τὸ ἀΐδιον, τὸ λαμπρόν. 659 Ἀηνόβαρβοϲ: ὁ χαλκοπώγων. 660 Ἀήπιον: τὸ μὴ πρᾶον. 661 Ἀέϲϲατοϲ: ἀήττητοϲ. ἔμμι δ᾿ ἀήϲϲατοϲ πάμπαν ἀφ οὗ γενόμαν. 662 Ἀήϲυλον: τὸ ἄδικον. 663 Ἀήϲυρον: τὸ λεπτὸν, τὸ μετέωρον καὶ κοῦφον, τὸ ἐλαφρόν, παρὰ τὸ ἀέρι ϲύρεϲθαι. ἐπὶ ὀρνέων. ἀήϲυρον γόνυ κάμψοι. 664 Ἀήτηϲ: ὁ ἄνεμοϲ. καὶ ὥϲπερ ἡγήϲω, ἡγητήϲ· ποιήϲω, ποιητήϲ· οὕτωϲ ἔδει ἄω, ἀήϲω, ἀητήϲ. ἀλλ᾿ ἡμάρτηται. Καρπαθίην ὅτε νυκτὸϲ ἅλα ϲτρέψαντοϲ ἀήτου. 665 Ἀήττητοϲ: ὁ ἀκαταπόνητοϲ. 666 Ἄητον: τὸ καταπνεόμενον. 667 Ἄητοϲ: ὁ ἀκόρεϲτοϲ. 668 Ἀϊδάαϲ: ὁ δεϲπότηϲ. 669 Ἀΐδαϲ: ὁ τάφοϲ. 670 Ἀϊδέϲ: τὸ ἀκατάληπτον. 671 Ἀΐδηλον πῦρ: τὸ ἀφανιϲτικόν. καὶ Ἀϊδήλωϲ, ἀφανιϲτικῶϲ. 672 Ἀΐδηϲ: ὁ ᾍδηϲ, κατὰ διάλυϲιν. καὶ Ἀϊδωνεῖ, καὶ Ἀϊδωνῆϊ, τῷ ᾍδῃ. 673 Ἀΐδιοϲ: ὁ αἰώνιοϲ. 674 Ἀϊδνήϲ: ὁ μὴ βλεπόμενοϲ. 675 Ἄϊδοϲ κυνῆ: παροιμία πρὸϲ τοὺϲ ἐπικρύπτονταϲ ἑαυτοὺϲ διά τινων μηχανημάτων. τοιαύτη γὰρ ἡ τοῦ ᾍδου κυνῆ, ᾗ Περϲεὺϲ χρηϲάμενοϲ τὴν Γοργόνα ἐδειροτόμηϲεν.