Ancient Greek · ~8 min
2.473 to 2.506
Suda, Suidae lexicon 2.473-506
Not analysed yet
473 Δημώ: ὄνομα κύριον. ἐξένιϲεν ἡ Βαυὼ τὴν Δημώ. Δημῷ δὲ τῷ λίπει. 474 Δημωδέϲτεροϲ: ἀϲχημονέϲτεροϲ· διὰ τὸ ἐν ὄψει πάντων γινόμενον, διὰ τὸν δῆμον. 475 Δημώναξ: ὄνομα κύριον. 476 Δημωφελήϲ: δῆμον ἐφελῶν. 477 Δήν: ἐπίρρημα. 478 Δηνάριον: εἶδοϲ ἀργυρίου ὁλοκοτίνου ἰδίαν ἔχων ἰϲχύν. 479 Δηναδίπτρα: κατὰ Ῥωμαίουϲ δωρεὰ βαϲιλικὴ ϲτρατιώταιϲ. 480 Δηναίον: τὸ ἐνιαύϲιον, τὸ μακροχρόνιον. καὶ Δηναιόν, ἐπὶ πολὺν χρόνον. Δήνεον δὲ τὸ βούλευμα. 481 Δήομεν, εὑρήϲομεν. 482 Δῃοῦν: πολεμεῖν, πορθεῖν. Δηΐουν δὲ διέκοπτον, ἐτίτρωϲκογ. 483 Δηώ, Δηοῦϲ κλίνεται. ἡ Δημήτηρ. 484 Δῃώϲαϲ: πραιδεύϲαϲ, ἀνελών, κατεκτονώϲ. 485 Δήπουθεν: ὡϲ δή. 486 Δήπουθεν: δηλονότι. ἢ ἔκ τινοϲ τόπου. καὶ χρὴ πείθεϲθαι δήπουθεν. καὶ τὴν ϲχολὴν δήπουθεν ἐκείνην ἐπαινῶν. ἀντὶ τοῦ δηλονότι. ἢ ἔκ τινοϲ τόπου. 487 Δηριάαϲθον. 488 Δηριγευόμενοϲ: ὀψικευόμενοϲ. ἔϲτι δὲ ἡ λέξιϲ Ῥωμαϊκή. 489 Δῆριϲ, δήρεωϲ, δήρει. 490 Δῆριν: μάχην, ἢ φιλονεικίαν. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· μέλλον ἄρα ϲτυγερὰν κἀγώ ποτε δῆριν Ἄρηϊ ἐκπρολιποῦϲα χορῶν παρθενίων ἀΐειν. καὶ αὖθιϲ· φεῦγε Λάκων ποτὲ δῆριν, ὑπαντιάϲαϲα δὲ μάτηρ. 491 Δῆριϲ, ὁ δαιδαλόχειρ τῇ Παλλάδι πῆχυν ἀκαμπῆ ἄνθετο. ἐν Ἐπιγράμμαϲιν. 492 Δηρόν: ἐπιπολύ. 493 Δήϲαντεϲ: δεϲμεύϲαντεϲ. 494 Δῆτα: οὕτωϲ. 495 Δηφενϲίων: ὁ ἔκδικοϲ χάρτηϲ. καὶ Δηφένϲωρ, ὁ ἔκδικοϲ. 496 Δήφηλα: πόλιϲ παρὰ Ἰωϲήπῳ. 497 Δί: ἐπέκταϲιϲ. 498 Δία: τὸν Δία. Δῖα δὲ ἡ ἔνδοξοϲ. καὶ Δῖοϲ, ὁ ἔνδοξοϲ. 499 Διαβάλλεται: χρῶνται ἐπὶ τοῦ ἐξαπατᾶν. Ἄρχιπποϲ· τὸν γὰρ γέροντα διαβαλοῦμαι τήμερον. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· διαβάλλεταί ϲ᾿ ὁ θεῖοϲ, ὦ πόνηρε ϲύ. 500 Διαβάλλειν: τὸ ἐξαπατᾶν καὶ παραλογίζεϲθαι. Θουκυδίδηϲ α΄ καὶ Κράτηϲ. καὶ Διαβάλλειν τὸ πέλαγοϲ, τὸ διεκπερᾶν. ἐντεῦθεν ἐνόει διαβάλλειν τὸ ἐν μέϲῳ πέλαγοϲ καὶ λῃϲτεύειν τὰϲ νήϲουϲ. καὶ Ἀρριανόϲ· αὐτόν τε κυβερνῶντα τὴν ϲτρατηγίδα ναῦν διαβάλλειν. καί, διαβάλλειν ἐπιχειροῦντι Ἀλεξάνδρῳ τὸν Ὦξον ποταμόν. ἀντὶ τοῦ περᾶν. καὶ Διαβάλλω· αἰτιατικῇ. διαβάλλει τὸν ἀεὶ προτετιμημένον. 501 Διαβάϲηϲ: ἐπελθούϲηϲ. Ῥωμαϊκῆϲ δυνάμεωϲ ἐπ᾿ αὐτοὺϲ διαβάϲηϲ. 502 Διαβαϲιλίζεται: τῆϲ βαϲιλείαϲ ἀντιποιεῖται. 503 Διαβάϲκει: περιέρχεται, περιέπει. 504 Διαβαίνω· αἰτιατικῇ. 505 Διαβηνόϲ: ὄνομα κύριον. 506 Διαβηϲείονταϲ: ἐρωτικῶϲ ἔχονταϲ διαβῆναι. Ἀγαθίαϲ· ὁ δὲ πύργουϲ ἐποίηϲεν, ἀπερύκειν τοὺϲ Ῥωμαίουϲ διαβηϲείονταϲ.