θεοδωρήτου ἐπισκόπου κύρου ἑρμηνεία εἰς τὸν προφήτην δανιήλ, ὅρασις α, τόμος β

ἐμοὶ γάρ, φησίν ,οὐκ ἐν σοφίᾳ τῇ οὔσῃ ἐν ἐμοὶ παρὰ πάντας τοὺς ζῶντας, τὸ μυστήριον ἀπεκαλύφθη, ἀλλ ̓ ἕνεκεν τοῦ τὴν σύγκρισιν τῷ βασιλεῖ γνωρίσαι, καὶ ἵνα γνῷς τοὺς διαλογισμοὺς τῆς καρδίας σου . ταύτης γάρ, φησί, τῆς ἀποκαλύψεως ἔτυχον, οὐκ ἐπειδὴ πάντων εἰμὶ τῶν ἀνθρώπων σοφώτερος, ἀλλ ̓ ἵνα σὺ μάθῃς, ἃ μαθεῖν ἐπεθύμησας. ἐμοὶ δὲ διακόνῳ ταύτης ἐχρήσατο τῆς γνώσεως, ὡς οἰκείῳ θεράποντι. ἄρχεται τοίνυν τῆς ἐξηγήσεως καὶ λέγει πρῶτον αὐτὸ τὸ ἐνύπνιον.