Ancient Greek
25.1
Theopompus Hist., Testimonia 25.1
Unproofread scanNot analysed yet
Quod ad Hecatæi genus dicendi attinet, Strabonis locum (v. not. 13), ubi prosaria Nostri oratio ad poeseos indolem proxime accedere dicitur, uberius exponit Hermogenes (2): «Ἑκατ(1) Strabo I, p. 34 :Λόγαντες τὸ μέτρον τὰλλα δὲ φυλάτ(2) De gener. dicendi II, 12 :Ἑκαταῖος δὲ ὁ Μιλήσιος, παρ’ οὐ δή μάλιστα ὤφελῃται ὁ Ἡρόδοτος, καθαρός μέν ἐστι καὶ σαφής, ἐν δὲ τισι καὶ ἥδὺς οὐ μετριῶς. Τῇ διαλέκτῳ δὲ ἀκράτῳ Ἰδίῳ καὶ οὐ μεμιγμένῃ χρησάμενος οὐδὲ κατὰ τὸν Ἡρόδοτον ποικιλῇ, ἥττον ἐστὶν ἕνεκά γε λέξεως ποιητικός. Καὶ ἡ ἐπιμέλεια δὲ αὐτῷ οὐ τοιαύτη, οὐδὲ ὁμοῖος ὁ κόσμος ὁ περὶ αὐτήν. Διὸ καὶ ταῖς ἡδοναῖς ἐλαττοῦται πολλῷ τοῦ Ἡροδότου, ἀλλὰ πάνυ πολλῷ, καίτοι γε μύθους τὰ πάντα σχεδὸν καὶ τοιαύτην τινὰ ἱστορίαν συγγράψας. Ἀλλ’ οὐ μόνον ἡ ἔννοια ἰκανῇ λόγον εἶδος ὅτιοῦν ἐξεργάσασθαι, πολὺ δὲ ἔχει καὶ ἡ λέξις καὶ τὰ περὶ τὴν λέξιν, οἷον σχήματα, καὶλα, συνθήκαι, ῥυθμοί, ἀναπauσεις, πρὸς τὸ ἡδονὰς ποιή-