Ancient Greek
26.1 to 26.5
Theopompus Hist., Testimonia 26.1-5
Unproofread scanNot analysed yet
Epimerism. Hom. ap. Cramer. Anecd. vol. I, p. 223, 16: Τὸ ἐπὶ θηλυκοῦ φάχος . . . σεσημειῶται τὸ φαχὸς δξυνόμενον· ἐστι δὲ καὶ βαρυτόνως ὄνομα ὄρους· Ἐκαταῖος· «Πρὸς μὲν νότον (recte Cramerus νότον) παῦλος (codex παῦλος) καὶ Φάχος. »σαι καὶ γλυκύτητας, οἷαί εἰσιν αἱ παρὰ Ἡροδότῳ καὶ νῆ Διὰ γε ἄλλο τι λόγων εἶδος, ὡς ἕκασται περιέχασιν ἐργάσθαι λόγων ἰδέαι. Εἰκότως οὖν τοῦτο ὁ Ἐκαταῖος πέπονθε, τῆς ἐπιμελείας καὶ τοῦ περὶ τὴν λέξιν κόσμου μὴ ὁμοίως φροντίσας. Τοσαῦτα καὶ περὶ Ἐκαταίου. Cf. Demietr. Phaler. De elocut. 12. Idem ibid. p. 265, 10: Σημειωτέον δὲ ὅτι οὐχ ἀπλῶς τὸν ὄχλον σημαίνει, ἀλλὰ τὸν ὑποπεταγμένον· Ἐκαταῖος γάρ, «Τὸν Ἡρακλέα τοῦ Εὐρυθέως λέων »λέγει, καίτοι ἕνα ὄντα. Idem ibid. p. 207, 20: Τοῦ ἐμὲν τὸ προστακτικὸν ἔσθι, καὶ πλεονασμῷ τοῦ σ ἔσθι· Ἐκαταῖος: «Ἐνθαδί (scr. videtur ἐνθάδε) ἔσθι »ὅπερ οἱ Ἀττικοὶ ἴσθι κατὰ τροπήν. Photius: Τενθεύς· ὁ Πενθεύς, παρ’ Ἐκαταίῳ. Post fr. 333 hoc inserendum ex Schol. Thucyd. I, 3, §2: Ἐκαταῖος ἱστορεῖ, ὅτι Δευκαλίων τρεῖς παῖδας ἔχης, Πρώσων, Ὀρεσθέα καὶ Μαραθώνιον· Πρω-νόου δὲ τὸν Ὕλληνά φησι γενέσθαι.