Vettii Valentis Anthologiarum liber I., κγ΄. Περὶ σπορᾶς.

Τούτων οὕτως ἐχόντων λεκτέον καὶ περὶ τῆς σπορᾶς, παρέντας τὴν πλοκὴν καὶ τὸν φθόνον θεμένους. τριῶν ὅρων ὑπαρχόντων, ἐλαχίστου τε καὶ μέσου καὶ μεγίστου, ἡ ἑκάστου ὑπεροχἡ ἐστι μοιρῶν ιε΄· ἃς ἐὰν προσθῶμεν ἢ ἀρέλωμεν ἑκάστου ὅρου, ὁ ἕτερος ἔσται καταληπτός· καὶ ὁ μὲν ἐλάχιστός ἐστιν ἡμερῶν σνη΄, ὃς ἀποδειχθήσεται μετὰ τὴν δυτικὴν μοῖραν, τουτέστιν ἐν τῇ ἐπικαταδύσει τῆς Σελήνης οὔσης, ὁ δὲ μέσος σογ΄, ὃς πρόδηλός ἐστιν τῷ ὡροσκόπῳ τῆς Σελήνης οὔσης, ὁ δὲ μέγιστος σπη΄, ὃς πρόδηλός ἐστι τῆς Σελήνης οὔσης τῇ δύσει. τὰς γὰρ ιε΄ μοίρας τῆς ὑπεροχῆς ἐὰν μετρήσωμεν εἰς τὸ ἡμισφαίριον, ὅ ἐστιν ἀπὸ ὡροσκόπου ἐπὶ δύσιν, εὑρίσκομεν ἑκάστου ζῳδίου ἐπιβαλλούσας μοίρας β΄ ἥμισυ. ἔστω οὖν ὡροσκοπεῖν Καρκίνον, δύνειν δὲ Αἰγόκερων· ἐὰν εὑρεθῇ ἡ Σελήνη ὑπὲρ τὸ τῆς δύσεως κέντρον, ἔσται ἡ σπόρα σνή΄· ἐὰν δὲ Ὑδροχόῳ, σξ΄ ἥμισυ· ἐὰν δὲ Ἰχθύσι, διακοσίων ξγ΄ ἐὰν δὲ Κριῷ. σξε΄ ἥμισυ· ἐὰν δὲ Ταύρῳ, σξη΄· ἐὰν δὲ Δσιδύμοις, σο΄ ἥμισυ· ἐὰν δὲ Καρκίνῳ τῷ ὡροσκόπῳ, σογ΄· ἐὰν δὲ Λέοντι, σοε΄ ἥμισυ· ἐὰν δὲ Παρθένῳ, σοη΄· ἐὰν δὲ Ζυγῷ, σπ΄ ἥμισυ· ἐὰν δὲ Σκορπίῳ, σπγ΄ ἐὰν δὲ Τοξότῃ, σμε΄ ἥμισυ· ἐὰν δὲ Αἰγόκερῳ, σπη΄.