Vettii Valentis Anthologiarum liber I., ε΄. Ὡροσκοπικὸς γνώμων.

Οἷον ἔστω Ἥλιος Αἰγόκερω μοίρᾳ ιθ΄· ἐγενήθη δέ τις ὥρᾳ νυκτιρινῇ τρίτη. δὲ δρόμημα τῆς Σελήνης ἐστὶ μοιρῶν β΄U+2220΄ ιε΄ εἰσέρχομαι εἰς σελίδιον τῆς τρίτης ὥρας, ἔνθα παράκειται ἐπὶ μὲν τῶν ιβ΄ μοιρῶν τοῦ δρομήματος μοῖραι μα΄ U+2220΄. ἐπὶ δὲ τῶν ιε΄ U+2220΄. μοῖραι μδ΄ U+2220΄. ἡ ὑπεροχὴ τῶν μδ΄ U+2220. πρὸς τὰς μα΄ U+2220΄ γίνεται μοῖραι γ΄ τούτων U+2220΄ ιε΄ γίνεται α΄ U+2220΄ ε΄. ταύτας προστίθημι ταῖς μα΄ U+2220΄ διὰ εἶναι τῆς Σελήνης δρόμημα μοιρῶν ιβ΄ U+2220΄ ιε΄. γίνονται οὖν ὁμοῦ μοῖραι μγ΄ ε΄ ταύταις πρόσθες τάς τοῦ Ἡλίου μοίρας ιθ΄· ὁμοῦ γίνονται μοῖραι ξβ΄ ε΄· ἃς ἀπέλυσα ἀπὸ τοῦ Καρκίνου διὰ νυκτὸς εἶναι τὴν γένεσιν, καὶ κατέληξεν ὁ ὡροσκόπος μοίρᾳ β΄ Παρθένου λεπτοῖς ιβ΄ ἦν δὲ ἀπὸ τοῦ κανόνος ὁ ὡροσκόπος Αἰγόκερω μοίρᾳ γ΄.