1.20 to 1.21

Principium finemque simul prudentia spectat Rerum finis habet crimen et omne Verbi principium finem circumspice verbi Ut melius possit præmeditata loqui. In secundo vero virtutis exercitio cohibere debemus motus animi turbatos etappetitiones obedientes efficere rationi; quod fieri debet dupliciter,videlicet ut cohibeamus motus turbatos animi loquentis nobis. Nam in negotionobis proposito statim recurrere debemus ad Deum et ad conscientiam nostram,et ad modum galli qui cum cantat cum alis ter se percutit. Sed si motusnostri animi in aliquo sint turbati vel odio vel precibus vel timore velinvidia vel aliquo denique excessu prædicto, a nostro animo penitusrepellere debemus, Deum et conscientiam præ oculis habentes. Similiter simotus animi loquentis nobiscum turbati sint aliqua ex prædictis causis,alia qui vult, ut ei præstemus consilium vel auxilium in mala causa, velindicemus etiam malitias vel collusiones vel faciamus aut dicamus aliquidquod ledat pietatem vel æxtimationem aut reverentiam nostram vel suam, veletiam aliquid quod sit contra bonos mores, statim, Deum præ oculishabentes, aperta fronte debemus animi ejus motus perturbatos propossecohibere eique benigne dicere: amice non potes hoc fieri, qua facta quæpietatem nostram ledunt, vel æstimationem vel verecundiam, et, utgeneraliter dicam, quæ contra bonos mores fiunt, nec nos posse facerecredendum est. Nam id fieri demum dicitur quod commode fieri potest, utleges nostræ clamant. Et si forte amicus vel vicinus vel aliquis potens velnotus institerit ut prædicta faciamus, viriliter debemus resistere, necdebemus pati ad malitiam nos trahi, sed ad modum calamitæ quæ trahit ad seferrum, eum vel illos ad nostrum bonum propositum trahere debemus, sequendopreceptum Beati Pauli dicentis: «Noli vici a malo sed vice in bono malum»et imitando consilium Salomonis qui ait: noli esse humilis in sapientia tuane humiliatus in stultitia seducaris. Nam secundum regulam amoris: non estexcusatio peccati si amici causa peccaveris, amici enim crimina si ferasfacias tua, plus etiam dicit: quia bis peccat qui peccato obsequiumaccomodat, et crimen sibi parat qui nocentem adjuvat, nec timeamus potentesnec illis inhereamus. Nam ut Seneca dixit: si in amicitiam et clientelampotentissimi hominis deveneris, aut amicitia aut fides perdenda est. QuareSalomon ait: advocatus a potentiore discede ex hoc enim magis te advocabit,non tamen longe sis ab eo ne in oblivione tradas.