Latin · ~8 min
Book 88
Augustine, SERMONES 88.1.24
Not analysed yet
clamauit ista Moyses, clamauit Isaias, clamauit Ieremias, clamauit Ezechiel. uideamus si hoc ipsi fecerunt, si dimiserunt populum dei, et se ad gentes alias transtulerunt. quam multa et quam uehementer Ieremias increpauit in peccatores et sceleratos populi sui. inter eos tamen erat, unum cum illis templum intrabat, eadem sacramenta celebrabat: in ea hominum sceleratorum congregatione uiuebat, sed clamando exibat inde. hoc est exire inde, hoc est immundum non tangere, et uoluntate non consentire, et ore non parcere. quid dicam de Ieremia, de Isaia, de Daniele, de Ezechiel, de caeteris prophetis, qui non recesserunt a populo malo, ne desererent bonos illi populo commixtos, ubi et ipsi tales esse potuerunt? Moyses ipse, fratres, cum acciperet legem in monte, populus deorsum idolum fecit. populus dei, populus ductus cedentibus fluctibus rubri maris, qui sequentes inimicos obruerant, post tanta signa et miracula in Aegyptiorum plagis ad mortem, et in sua protectione ad salutem, tamen idolum poposcit, idolum extorsit, idolum fecit, idolum adorauit, idolo sacrificauit. indicat deus famulo suo populi factum, et dicit eos se perditurum a facie sua. intercedit Moyses ad ipsum populum rediturus: et habuit occasionem recedendi et exeundi ab eis, sicut isti intelligunt, ne immundum tangeret, ne cum talibus uiueret; non fecit tamen. et ne forte hoc necessitate potius quam charitate fecisse uideretur, obtulit illi deus alium populum: "faciam te," inquit, "in gentem magnam:" ut illos deleret. at ille non accepit, cohaeret peccatoribus, petit pro peccatoribus. et quomodo petit? magna probatio dilectionis, fratres. quomodo petit? uidete illam, de qua saepe locuti sumus, maternam quodam modo charitatem. cum deus minaretur sacrilego populo, pia Moysi uiscera tremuerunt, opposuit se pro illis iracundiae dei. "domine," inquit, "si dimittis eis peccatum, dimitte: sin autem, dele me de libro tuo quem scripsisti." quam paternis maternisque uisceribus, quam securus hoc dixerit attendens iustitiam et misericordiam dei. ut quia iustus est, non perderet iustum, quia misericors est, ignosceret peccatoribus.