3.1.209 to 3.1.233

CAP. XVII. Privatur beneficio clericus non residens, si monitus non redeat, nec iustam excusationem alleget. H. d. et est casus notabilis. Idem. Clericos in ecclesiis tuae iurisdictionis beneficia, quae residentiam exigunt, assecutos, si ad alterius dioecesim absque licentia tua morandi causa transierint, liceat tibi, si moniti non redierint, dictis beneficiis, nisi excusationem rati onabilem ostenderint, spoliare. TITULUS V. DE PRAEBENDIS ET DIGNITATIBUS. CAP. I. In bonis ecclesiae non succeditur iure consanguinatis. Ex concilio Pictaviensi. Ut nullus de clero sive de populo ecclesiastica bona iure consanguinitatis sibi requirat habenda. CAP. II. Non licet episcopo aliquem ordinare sine titulo. In Corpore Canonum. Non liceat ulli episcopo ordinare clericos, et eis nullas alimonias praes tare, sed duorum alterum eligat :vel non faciat clericos, vel si fecerit, det illis unde vivere possint. CAP. III. Bona ecclesiarum communia sunt, nec debet quisquam tanquam propria sibi vendicare. Gregorius Anthemio Subdiacono. Ratio nulla permittit, ut quod pro communi utilitate datum esse cognoscitur propriis cuiusquam usibus applicetur. CAP. IV. Qui ordinavit aliquem ad sacros ordines sine titulo, non habentem de suo unde vivat, providere tenetur ei de suo, donec aliquem titulum fuerit consecutus. Alexander III. in concilio Lateranensi. Episcopus, si aliquem sine certo titulo, de quo necessaria vitae percipiat, in diaconum vel presbyterum ordinaverit, tamdiu ei necessaria subministret, donec in aliqua ecclesia ei convenientia stipendia militae clericalis assignet, nisi talis forte ordinatus de sua vel paterna hereditate subsidiu m vitae possit habere. CAP. V. Non debent episcopi permittere, quem plures ecclesias obtinere. Idem in eodem. Quia in tantum quorundam iam processit ambitio, ut non duas vel tres, sed sex aut plures ecclesias perhibeantur habere, quum nec duabus possint debitam provisionem impendere, per f ratres et coepiscopos nostros [carissimos ]hoc emendari praecipimus, et de multitudine praebendarum canonibus inimica, quae dissolutionis materiam et evagationis inducit, certumque continet periculum a nimarum, eorum, qui ecclesiis [digne ]deservire valeant, indigentiam volumus sublevari.