Latin · ~7 min
Lines 1.979-1.1024
Gwinne, Act II 1.979-1024
Not analysed yet
Germanici me hinc filiam castra audiant;
vilem inde Burrhum scilicet trunca manu,
Senecamque lingua falsa profitente exulem,
tibi, sibi regimen generis humani ut petant.
vos consecrati Claudii manes mei,
fratresque caesi fraude Syllani impia,
et tot facinora per nefas summum irrita
me vindicate, vos et humanum genus:
vester dominus carnifex, et crux mea
sceleribus animam reddat, et corpus cruci.
Exit Agrippina.
Actus II, scena 6
NERO, POLLIO, LOCUSTA
NERO hos mulier animos? hos Agrippinaimpetus?
hos mater aestus? poterit, audebit, volet
obesse nobis? nota Agrippinae manus;
mens nota matris; mulieris nota optio.
velle aestus, animus posse, et audere impetus.
cui cedet illa, quae suum occidit virum?
cui parcet illa, quae genus perdet suum?
ergnone patiar Caesar imprudens, iners,
mihi minitari faem7inam iratam, efferam?
mala machinari mulierem astutam, impigram?
at mater illa; verba sunt istae minae.
quid ferre potero, verba nisi patiens feram?
quam ferre potero, nisi feram matrem meam?
nec hanc, nec illa (spero) laturus diu.
tonitrua terrent, non nocent: ventus quatit,
non frangit: ecce mater ut tonitru furit,
verba quasi ventus personant: neutrum ferit:
spernendum utrumque: sed solet utrumque insequi
procella. tonitru fulminat, ventus pluit:
cavendum utrumque, ne sit alterutri locus.
quae spes nocendi? qui modus? vivit puer
Britannicus: non vivet, ut noceat mihi:
hunc tolle matri, spem, modum tollis mali.
puer est. virilis indoles puerum negat.
puer est: facilius premitur imprudens puer.
puer est: futurus Hector, et Ulyssis metus,
mea timendus matre, non annis suis.
nihil ille meruit: illa sed meruit nimis.
dedit necandum, quando metuendum dedit.
metuenda reges non ferunt, imo auferunt.
matri cadis, Britannice, mihi, tibi innocens.
Pollio, Locustam, quam veneficii ream
custodiendam tradidi imprudens tibi,
huc affer.
Abit Pollio.
illam famanobilitat satis
peritam, et usus noster expertam dedit.