Latin
Book 18, lines 18.1.1037-18.1.1061
Justinian, Digesta 18.1.1037-1061
Not analysed yet
Qui vendidit necesse non habet fundum emptoris facere, ut cogitur qui fundum stipulanti spopondit.
Dig. 18. 1. 26
Pomponius 17 ad sab.
Si sciens emam ab eo cui bonis interdictum sit vel cui tempus ad deliberandum de hereditate ita datum sit, ut ei deminuendi potestas non sit, dominus non ero: dissimiliter atque si a debitore sciens creditorem fraudari emero.
Dig. 18. 1. 27
Paulus 8 ad sab.
Qui a quolibet rem emit, quam putat ipsius esse, bona fide emit: at qui sine tutoris auctoritate a pupillo emit, vel falso tutore auctore, quem scit tutorem non esse, non videtur bona fide emere, ut et sabinus scripsit.
Dig. 18. 1. 28
Ulpianus 41 ad sab.
Rem alienam distrahere quem posse nulla dubitatio est: nam emptio est et venditio: sed res emptori auferri potest.
Dig. 18. 1. 29
Ulpianus 43 ad sab.
Quotiens servus venit, non cum peculio distrahitur: et ideo sive non sit exceptum, sive exceptum sit, ne cum peculio veneat, non cum peculio distractus videtur. unde si qua res fuerit peculiaris a servo subrepta, condici potest videlicet quasi furtiva: hoc ita, si res ad emptorem pervenit.
Dig. 18. 1. 30
Ulpianus 32 ad ed.
Sed ad exhibendum agi posse nihilo minus et ex vendito puto.
Dig. 18. 1. 31
Pomponius 22 ad sab.
Sed et si quid postea accessit peculio, reddendum est venditori, veluti partus et quod ex operis vicarii perceptum est.
Dig. 18. 1. 32
Ulpianus 44 ad sab.
Qui tabernas argentarias vel ceteras quae in solo publico sunt vendit, non solum, sed ius vendit, cum istae tabernae publicae sunt, quarum usus ad privatos pertinet.
Dig. 18. 1. 33
Pomponius 33 ad sab.
Cum in lege venditionis ita sit scriptum: "flumina stillicidia uti nunc sunt, ut ita sint", nec additur, quae flumina vel stillicidia, primum spectari oportet, quid acti sit: si non id appareat, tunc id accipitur quod venditori nocet: ambigua enim oratio est.