Latin · ~8 min
Lines 1.52-1.79
Justinian, Liber XLII 1.52-79
Not analysed yet
Si iudex aliquem sic condemnet, ut, quod habet ex testamento vel codicillis maevii, restitueret titio, sic accipiendum est, quasi quantitatem nominavit, quae testamento vel codicillis relicta est. sed et si fideicommissum sine scriptura pronuntiatum, idem erit probandum.
Dig. 42. 1. 6pr.
Ulpianus 66 ad ed.
Miles, qui sub armata militia stipendia meruit, condemnatus eatenus, qua facere potest, cogitur solvere.
Dig. 42. 1. 6. 1
Ulpianus 66 ad ed.
Decem aut noxae dedere condemnatus iudicati in decem tenetur: facultatem enim noxae dedendae ex lege accipit. at is, qui stipulatus est decem aut noxae dedere, non potest decem petere, quia in stipulatione singula per se veniunt ea, quae singula separatim stipulari possumus: at iudicium solius noxae deditionis nullum est, sed pecuniariam condemnationem sequitur. et ideo iudicati decem agitur, his enim solis condemnatur: noxae deditio in solutione est, quae e lege tribuitur.
Dig. 42. 1. 6. 2
Ulpianus 66 ad ed.
Qui iudicati bona auctoritate sua distraxit, furti actione et vi bonorum raptorum ei tenetur.
Dig. 42. 1. 6. 3
Ulpianus 66 ad ed.
Iudicati actio perpetua est et rei persecutionem continet: item heredi et in heredem competit.
Dig. 42. 1. 7
Gaius ad ed. pu. de re iud.
Intra dies constitutos, quamvis iudicati agi non possit, multis tamen modis iudicatum liberari posse hodie non dubitatur, quia constitutorum dierum spatium pro iudicato, non contra iudicatum per legem constitutum est.
Dig. 42. 1. 8
Paulus 5 ad plaut.
Si homo ex stipulatu petitus post litem contestatam decesserit, absolutionem non faciendam et fructuum rationem habendam placet.
Dig. 42. 1. 9
Pomponius 5 ex plaut.
Furioso sententia a iudice vel ab arbitro dici non potest.
Dig. 42. 1. 10
Marcellus 2 Dig.
Qui, cum se pro patre familias fingeret, mutuam pecuniam accepit et exheres a patre vel emancipatus sit, quamvis facere non possit, debet condemnari.
Dig. 42. 1. 11
Celsus 5 Dig.
Si kalendis fieri aliquid stipulatus sum, nempe quandocumque post kalendas accepto iudicio tanti tamen aestimanda lis est, quanti interfuit mea kalendis id fieri: ex eo enim tempore quidque aestimatur, quod novissime solvi poterit.