Latin · ~7 min
Lines 1.114-1.129
Lhomond, Epitome historiae sacrae 1.114-129
Not analysed yet
Isaacus, amplexatus Iacobum, anteposuit eum fratri, et tribuit illi omnia bona primogeniti.
Non multo post Esaüs rediit a venatione, et ipse obtulit patri pulmentum quod paraverat.
Cui Isaacus mirans dixit: quis est ergo ille qui modo attulit mihi cibum, et cui apprecatus sum omnia fausta, tanquam primogenito?
Quod audiens Esaüs edidit magnum clamorem, et implevit domum lamentis.
33. Départ de Jacob.
Esaüs ardens ira minabatur mortem Iacobo.
Quare Rebecca mater, timens dilecto filio suo: fuge, inquit, fili mi; abi ad Labanum avunculum tuum, et commorare apud eum donec ira fratris tui defervescat.
Iacobus, dimissus a patre et matre, profectus est in Mesopotamiam.
Iter faciens pervenit ad quemdam locum, ubi fessus de via pernoctavit; supposuit lapidem capiti suo et obdormivit.
34. Vision de Jacob.
Iacobus vidit in somnis scalam, quae innixa terrae pertinebat ad caelum, atque Angelos Dei adscendentes et descendentes. Audivit Dominum dicentem sibi: Ego sum Deus patris tui; dabo tibi et posteris tuis terram cui incubas: noli timere; ego favebo tibi; ero custos tuus quocumque perrexeris, et reducam te in patriam, ac per te omnes orbis nationes erunt bonis cumulatae.
Iacobus expergefactus adoravit Dominum.
35. Jacob arrive en Mésopotamie.
Iacobus iter persecutus pervenit in Mesopotamiam; vidit tres pecorum greges propter puteum cubantes.
Nam ex eo puteo greges solebant adaquari. Os putei claudebatur ingenti lapide.
Iacobus accessit illuc, et dixit pastoribus: fratres, unde estis? Qui responderunt: ex urbe Haran.
Quos interrogavit iterum: nostisne Labanum? Dixerunt: novimus. �Valetne? �Valet, inquiunt ,ecce Rachel filia eius venit cum grege suo.
36. Jacob est bien re�u de Laban.
Dum Iacobus loqueretur cum pastoribus, Rachel, filia Labani, venit cum pecore paterno: nam ipsa pascebat gregem.
Confestim Iacobus videns cognatam suam, amovit lapidem ab ore putei. Ego sum, inquit, filius Rebeccae; et osculatus est eam.