Latin · ~8 min
Book 5, lines 5.1.293-5.1.342
Lucan, DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA 5.1.293-342
Not analysed yet
nos fatum sciat esse suum. licet omne deorum
obsequium speres, irato milite, Caesar,
pax erit.' haec fatus totis discurrere castris
coeperat infestoque ducem deposcere uoltu.
sic eat, o superi: quando pietasque fidesque
destituunt moresque malos sperare relictum est,
finem ciuili faciat discordia bello.
quem non ille ducem potuit terrere tumultus?
fata sed in praeceps solitus demittere Caesar
fortunamque suam per summa pericula gaudens
exercere uenit; nec dum desaeuiat ira
expectat: medios properat temptare furores.
non illis urbes spoliandaque templa negasset
Tarpeiamque Iouis sedem matresque senatus
passurasque infanda nurus. uult omnia certe
a se saeua peti, uult praemia Martis amari;
militis indomiti tantum mens sana timetur.
non pudet, heu, Caesar, soli tibi bella placere
iam manibus damnata tuis? hos ante pigebit
sanguinis? his ferri graue ius erit, ipse per omne
fasque nefasque rues? lassare et disce sine armis
posse pati; liceat scelerum tibi ponere finem.
saeue, quid insequeris? quid iam nolentibus instas?
bellum te ciuile fugit. stetit aggere fulti
caespitis intrepidus uoltu meruitque timeri
non metuens, atque haec ira dictante profatur:
'qui modo in absentem uoltu dextraque furebas,
miles, habes nudum promptumque ad uolnera pectus.
hic fuge, si belli finis placet, ense relicto.
detegit inbelles animas nil fortiter ausa
seditio tantumque fugam meditata iuuentus
ac ducis inuicti rebus lassata secundis.
uadite meque meis ad bella relinquite fatis.
inuenient haec arma manus, uobisque repulsis
tot reddet Fortuna uiros quot tela uacabunt.
anne fugam Magni tanta cum classe secuntur
Hesperiae gentes, nobis uictoria turbam
non dabit, inpulsi tantum quae praemia belli
auferat et uestri rapta mercede laboris
lauriferos nullo comitetur uolnere currus?
uos despecta senes exhaustaque sanguine turba
cernetis nostros iam plebs Romana triumphos.
Caesaris an cursus uestrae sentire putatis
damnum posse fugae? ueluti, si cuncta minentur
flumina quos miscent pelago subducere fontes,
non magis ablatis umquam descenderit aequor,
quam nunc crescit, aquis. an uos momenta putatis
ulla dedisse mihi? numquam sic cura deorum
se premet, ut uestrae morti uestraeque saluti
fata uacent: procerum motus haec cuncta secuntur;