Latin · Elegiac couplet
Lines 7.85-7.129
Ovid, Epistulae 7.85-129
Not analysed yet
Haec mihi narraras —sat me monuere! merentem
Ure; minor culpa poena futura mea est.
Nec mihi mens dubia est, quin te tua numina damnent.
Per mare, per terras septima iactat hiemps.
Fluctibus eiectum tuta statione recepi
Vixque bene audito nomine regna dedi.
His tamen officiis utinam contenta fuissem,
Et mihi concubitus fama sepulta foret!
Illa dies nocuit, qua nos declive sub antrum
Caeruleus subitis conpulit imber aquis.
Audieram vocem; nymphas ululasse putavi —
Eumenides fati signa dedere mei!
Exige, laese pudor, poenas! violate Sychaei …
Ad quas, me miseram, plena pudoris eo.
Est mihi marmorea sacratus in aede Sychaeus
(Oppositae frondes velleraque alba tegunt).
Hinc ego me sensi noto quater ore citari;
Ipse sono tenui dixit 'Elissa, veni!'
Nulla mora est, venio, venio tibi debita coniunx;
Sum tamen admissi tarda pudore mei.
Da veniam culpae! decepit idoneus auctor;
Invidiam noxae detrahit ille meae.
Diva parens seniorque pater, pia sarcina nati,
Spem mihi mansuri rite dedere viri.
Si fuit errandum, causas habet error honestas;
Adde fidem, nulla parte pigendus erit.
Durat in extremum vitaeque novissima nostrae
Prosequitur fati, qui fuit ante, tenor.
Occidit internas coniunx mactatus ad aras,
Et sceleris tanti praemia frater habet;
Exul agor cineresque viri patriamque relinquo,
Et feror in dubias hoste sequente vias.
Adplicor his oris fratrique elapsa fretoque
Quod tibi donavi, perfide, litus emo.
Urbem constitui lateque patentia fixi
Moenia finitimis invidiosa locis.
Bella tument; bellis peregrina et femina temptor,
Vixque rudis portas urbis et arma paro.
Mille procis placui, qui me coiere querentes
Nescio quem thalamis praeposuisse suis.
Quid dubitas vinctam Gaetulo tradere Iarbae?
Praebuerim sceleri bracchia nostra tuo.
Est etiam frater, cuius manus inpia poscit
Respergi nostro, sparsa cruore viri.
Pone deos et quae tangendo sacra profanas!