Latin · ~7 min · Elegiac couplet
Lines 3.550-3.594
Ovid, Fasti 3.550-594
Not analysed yet
ipsa sua Dido concidit usa manu.”
protinus invadunt Numidae sine vindice regnum,
et potitur capta Maurus Iarba domo,
seque memor spretum, Thalamis tamen inquit ‘Elissae
en ego, quem totiens reppulit illa, fruor.’
diffugiunt Tyrii, quo quemque agit error, ut olim
amisso dubiae rege vagantur apes.
tertia nudandas acceperat area messes,
inque cavos ierant tertia musta lacus:
pellitur Anna domo lacrimansque sororia linquit
moenia: germanae iusta dat ante suae.
mixta bibunt molles lacrimis unguenta favillae,
vertice libatas accipiuntque comas;
terque vale! dixit, cineres ter ad ora relatos
pressit, et est illis visa subesse soror.
nancta ratem comitesque fugae pede labitur aequo
moenia respiciens, dulce sororis opus.
fertilis est Melite sterili vicina Cosyrae
insula, quam Libyci verberat unda freti,
hanc petit hospitio regis confisa vetusto:
hospes opum dives rex ibi Battus erat.
qui postquam didicit casus utriusque sororis,
haec inquit tellus quantulacumque tua est.
et tamen hospitii servasset ad ultima munus,
sed timuit magnas Pygmalionis opes.
signa recensuerat bis sol sua, tertius ibat
annus, et exilio terra paranda nova est.
frater adest belloque petit. rex arma perosus
nos sumus inbelles, tu fuge sospes! ait.
iussa fugit ventoque ratem committit et undis:
asperior quovis aequore frater erat.
est prope piscosos lapidosi Crathidis amnes
parvus ager: Cameren incola turba vocat,
illuc cursus erat, nec longius afuit inde,
quam quantum novies mittere funda potest:
vela cadunt primo et dubia librantur ab aura.
findite remigio navita dixit aquas!
dumque parant torto subducere carbasa lino,
percutitur rapido puppis adunca noto
inque patens aequor frustra pugnante magistro
fertur, et ex oculis visa refugit humus,
adsiliunt fluctus, imoque a gurgite pontus
vertitur, et canas alveus haurit aquas,
vincitur ars vento, nec iam moderator habenis
utitur; a votis is quoque poscit opem.