Latin · ~5 min · Elegiac couplet
Lines 4.921-4.954
Ovid, Fasti 4.921-954
Not analysed yet
parce, precor, scabrasque manus a messibus aufer
neve noce cultis: posse nocere sat est.
nec teneras segetes, sed durum amplectere ferrum,
quodque potest alios perdere, perde prior.
utilius gladios et tela nocentia carpes:
nil opus est illis, otia mundus agit.
sarcula nunc durusque bidens et vomer aduncus,
ruris opes, niteant; inquinet arma situs,
conatusque aliquis vagina ducere ferrum
adstrictum longa sentiat esse mora.
at tu ne viola Cererem, semperque colonus
absenti possit solvere vota tibi.’
dixerat: a dextra villis mantele solutis
cumque meri patera turis acerra fuit.
tura focis vinumque dedit fibrasque bidentis
turpiaque obscenae (vidimus) exta canis.
tum mihi cur detur sacris nova victima, quaeris? (
quaesieram) causam percipe flamen ait.
‘est Canis, Icarium dicunt, quo sidere moto
tosta sitit tellus, praecipiturque seges,
pro cane sidereo canis hic imponitur arae,
et quare pereat, nil nisi nomen habet.’
Cum Phrygis Assaraci Tithonia fratre relicto
sustulit inmenso ter iubar orbe suum,
mille venit variis florum dea nexa coronis:
scaena ioci morem liberioris habet.
exit et in Maias sacrum Florale Kalendas;
tunc repetam, nunc me grandius urget opus.
aufer Vesta diem! cognati Vesta recepta est
limine: sic iusti constituere patres.
Phoebus habet partem, Vestae pars altera cessit;
quod superest illis, tertius ipse tenet,
state Palatinae laurus, praetextaque quercu
stet domus: aeternos tres habet una deos.