Latin · ~7 min · Elegiac couplet
Book 3, lines 3.11.1-3.11.44
Ovid, Tristia 3.11.1-44
Not analysed yet
Si quis es, insultes qui casibus, improbe, nostris,
meque reum dempto fine cruentus agas,
natus es e scopulis
et pastus lacte ferino, et dicam silices pectus habere tuum.
quis gradus ulterior, quo se tua porrigat ira,
restat? quidve meis cernis abesse malis?
barbara me tellus et inhospita litora Ponti
cumque suo Borea Maenalis Ursa videt.
nulla mihi cum gente fera commercia linguae:
omnia solliciti sunt loca plena metus.
utque fugax avidis cervus deprensus ab ursis,
cinctave montanis ut pavet agna lupis,
sic ego belligeris a gentibus undique saeptus
terreor, hoste meum paene premente latus.
utque sit exiguum poenae, quod coniuge cara,
quod patria careo pignoribusque meis:
ut mala nulla feram nisi nudam Caesaris iram,
nuda parum nobis Caesaris ira mali est?
et tamen est aliquis, qui vulnera cruda retractet,
solvat et in mores ora diserta meos.
in causa facili cuivis licet esse diserto,
et minimae vires frangere quassa valent,
subruere est arces et stantia moenia virtus:
quamlibet ignavi praecipitata premunt.
non sum ego quod fueram, quid inanem proteris umbram
quid cinerem saxis bustaque nostra petis?
Hector erat tunc cum bello certabat; at idem
vinctus ad Haemonios non erat Hector equos,
me quoque, quem noras olim, non esse memento:
ex illo superant haec simulacra viro.
quid simulacra, ferox, dictis incessis amans?
parce, precor, Manes sollicitare meos!
omnia vera puta mea crimina, nil sit in illis,
quod magis errorem quam scelus esse putes,
pendimus en profugi——satia tua pectora poenas
exilioque graves exiliique loco.
carnifici fortuna potest mea flenda videri:
et tamen est uno iudice mersa parum.
saevior es tristi Busiride, saevior illo,
qui falsum lento terruit igne bovem,
quique bovem Siculo fertur donasse tyranno,
et dictis artes conciliasse suas:
‘munere in hoc, rex, est usus, sed imagine maior,
nec sola est operis forma probanda mei.