Latin
Lines 1.4-1.11
Patricius, Liber II: De diaphano 1.4-11
Not analysed yet
Quid ergo concludendum? Omnia ne diaphana sunt invisilia? an vero visilia? Et si visilia sunt, per se ne, an per accidens sunt visilia? An vero pars eorum visibilis est? pars alia invisibilis? Omnia quidem in tenebris, in obscuro, in umbra densiore, invisilia sunt, in umbra vero clariore ac lumnie, visilis est eorum pars, vitra atque crystalla. Idque quia solida sunt, solditas autem omnis est a terra.
Terra autem omnis colorata? Pars vero alia invisilis aether, et aer, luce carentes. Aqua vero, inter duo illa et duo haec, medium quodam videtur esse. Invisilis videretur esse, nisi fundum cui supernatant mare, lacus, flumina, subesset. Ex cuius repercussu, indicaret, ibi aquam esse. Visilis vero etiam videtur aqua esse, quoniam urinantes, et infra se fundum versus: et supra se versus aerem, vident aquam. Quod et nos pueri, sumus experti saepe.
Sed et nocte obscura, aqua videtur conspici, ubi remi, et temo navis eam secant. Innmeras enim veluti stellulas lucentes excitant per aquam, et in superficie, et sub ea cursitantes, et slientes, perque eas, et circa eas aqua cospicitur, commota. At hae non indicant aquam per se visilem esse. Non enim nisi luciditatis illius appositu, ac comparatione videtur cerni. Per accidens ergo cernitur. Per se etiam cerni videtur, ea qua urinantibus superstat. Cernitur enim, non contra opacum, ut inferior contra fundum, vel contra diaphanum aera, eumque illuminatum. Et guttae imbrium, contra partem aeris ferenam per se visuntur. Est ergo aqua, et per se visilis, et per accidens. Vitra, et crystalla, quia cum duritie ac densitate, opacitate quadam sint induta, per se visilia sunt. Aer autem et aether, in dubio adhuc sunt, an omnino visilia sunt. De aere quidem ita videtur statuendum.