Latin · ~7 min
Act 2, lines 2.2.665-2.2.697
Plautus, Amphitruo 2.2.665-697
Not analysed yet
Quia domi daturus nemo est prandium advenientibus.
Qui tibi nunc istuc in mentemst?
Quia enim sero advenimus.
Qui?
Quia Alcumenam ante aedis stare saturam intellego.
Gravidam ego illanc hic reliqui quóm abeo.
Ei perii miser.
Quid tibi est?
Ad aquam praebendam commodum adveni domum,
decumo post mense, ut rationem te putare intellego.
Bono animo es.
Scin quam bono animo sim? si situlam cepero,
numquam edepol tu mihi divini creduis post hunc diem,
ní ego illi puteo, si occepso, ánimam omnem intertraxero.
Sequere hac me modo; alium ego isti rei allegabo, ne time.
Magis nunc me meum officium facere, si huic eam advorsum, arbitror.
Amphitruo uxorem salutat laetus speratam suam,
quam omnium Thebis vir unam esse optimam diiudicat,
quamque adeo cives Thebani vero rumiferant probam.
valuistin usque? exspectatun advenio?
Haud vidi magis.
exspectatum eum salutat magis haud quicquam quam canem.
Et quom te †gravidam et quom te pulchre plenam aspicio, gaudeo.
Obsecro ecastor, quid tu me deridiculi gratia
sic salutas atque appellas, quasi dudum non videris
quasique nunc primum recipias te domum huc ex hostibus?
Immo equidem te nisi nunc hodie nusquam vidi gentium.
Cur negas?
Quia vera didici dicere.
Haud aequom facit
qui quod didicit id dediscit. an periclitamini
quid animi habeam? sed quid huc vos revortimini tam cito?
an te auspicium commoratum est an tempestas continet
qui non abiisti ad legiones, ita uti dudum dixeras?
Dudum? quam dudum istuc factum est?
Temptas. iam dudum, modo.
Qui istuc potis est fieri, quaeso, ut dicis: iam dudum, modo?
Quid enim censes? te ut deludam contra lusorem meum,
qui nunc primum te advenisse dicas, modo qui hinc abieris.
Haec quidem deliramenta loquitur.
Paulisper mane,
dum edormiscat unum somnum.