Latin · ~7 min
Act 2, lines 2.2.790-2.2.820
Plautus, Amphitruo 2.2.790-820
Not analysed yet
Vnde haec igitur est nisi abs te quae mihi dono data est?
Opus mi est istuc exquisito.
Iuppiter, pro Iuppiter.
Quid tibi est?
Hic patera nulla in cistulast.
Quid ego audio?
Id quod verúmst.
At cum cruciatu iam, nisi apparet, tuo.
Haec quidem apparet.
Quis igitur tibi dedit?
Qui me rogat.
Me captas, quia tute ab navi clanculum huc alia via
praecucurristi, atque hinc pateram tute exemisti atque eam
huic dedisti, post hanc rursum óbsignasti clanculum.
Ei mihi, iam tu quoque huius adiuvas insaniam?
ain heri nos advenisse huc?
Aio, adveniensque ilico
me salutavisti, et ego te, et osculum tetuli tibi.
Iam illud non placet principium de osculo.
Perge exsequi.
Lavisti.
Quid postquam lavi?
Accubuisti.
Euge optime.
nunc exquire.
Ne interpella. perge porro dicere.
Cena adposita est; cenavisti mecum, ego accubui simul.
In eodem lectó?
In eodem.
Ei, non placet convivium.
Sine modo argumenta dicat. quid postquam cenavimus?
Te dormitare aibas; mensa ablata est, cubitum hinc abiimus.
Vbi tu cubuisti?
In eodem lectó tecum una in cubiculo.
Perdidisti.
Quid tibi est?
Haec me modo ad mortem dedit.
Quid iam, amabo?
Ne me appella.
Quid tibi est?
Perii miser,
quia pudicitiae huius vitium me hinc absente est additum.
Obsecro ecastor, cur istuc, mi vir, ex ted audio?
Vir ego tuos sim? ne me appella, falsa, falso nomine.
Haeret haec res, si quidem haec iam mulier facta est ex viro.
Quid ego feci, qua istaec propter dicta dicantur mihi?
Tute edictas facta tua, ex me quaeris quid deliqueris.
Quid ego tibi deliqui, si, cui nupta sum, tecum fui?
Tun mecum fueris? quid illac impudente audacius?
saltem, tute si pudoris egeas, sumas mutuom.
Istuc facinus, quod tu insimulas, nostro generi non decet.