Latin · ~7 min
Act 1, lines 1.2.96-1.2.130d
Plautus, Curculio 1.2.96-130d
Not analysed yet
Flós veteris vini meis náribus obiectust,
éius amor cupidam me huc prólicit per tenebras.
ubi ubi ést, prope me est. euáx, habeo.
salve, ánime mi, Líberi lepos.
ut véteris vetus tui cúpida sum.
nam ómnium unguéntum odor praé tuo naútea est,
tú mihi stácta, tu cínnamum, tú rosa,
tú crocinum et casia es, tu télinum,
nam ubi tú profusu's profusus es ,íbi ego me pérvelim sepultam.
séd quom adhuc náso odos óbsecutúst meo,
da vicissim meo gutturi gaudium.
nil ago tecum: ubi est ipsus? ipsum expeto
tangere, invergere in me liquores tuos,
sine, ductim. sed hac abiit, hac persequar.
Sitit haéc anus.
Quantillúm sitit?
Modica ést, capit quadrántal.
Pol ut praédicas, vindémia huic ánui non sat est sóli.
canem esse hánc quidem magis pár fuit: sagax násum habet.
Amábo,
cúia vox sonát procul?
Cénseo hanc áppellandam anum.
adíbo. redi ét respice ád me, Leaéna.
Imperatór quis est?
Vínipollens lépidus Liber,
tibí qui screánti, siccaé, semisómnae
adfért potiónem et sitím iam sedátum it.
Quám longe a me abest?
Lúmen hoc vide.
Grándiorém gradum ergó fac ad me, óbsecro.
Sálve.
Egon sálva sim, quaé siti sícca sum?
At iám bibes.
Diu fit.
Ém tibi anus lepida.
Sálve, oculissime homo.
Age, effúnde hoc cito in barathrúm, propere
prolúe cloacam.
Tace. Nólo huic male dicí.
Faciam igitur mále potius.
Venús, de paulo paúlulum hoc tíbi dabo haud lubénter.
nam tíbi amantes própitiantes vínum potantés danunt
omnés, mihi haud saepe évenunt talés hereditátes.
Hoc víde ut ingurgitat ímpura in se mérum avariter, faucíbus plenis.
Perii hércle, huic quid primúm dicam nesció.
Em istuc, quod míhi dixti.
Quid id ést?
Periisse ut té dicas.
Male tibi di faciant.
Díc isti.