Latin · ~7 min
Act 1, lines 1.1.66b-1.1.103
Plautus, Epidicus 1.1.66b-103
Not analysed yet
Iuppiter te perduit.
Mítte nunciam, nam ílle me vetuit domum
venire, ad Chaeribulum iussit huc in proxumum;
íbi manere iussit, eo venturust ipsus.
Quid ita?
Dicam:
quía patrem prius convenire se non volt neque conspicari,
quám id argentum, quod debetur pro illa, denumeraverit.
Eú edepol res turbulentas.
Mitte me ut eam nunciam.
Haécine ubi scibit senex,
púppis pereunda est probe.
Quíd istuc ad me attinet,
quó tu intereas modo?
Quía perire solus nolo, te cupio perire mecum,
benevolens cum benevolente.
Abi ín malam rem maxumam a me
cum ístac condicione.
I sane, siquidem festinas magis.
Numquam hominem quemquam conveni, unde abierim lubentius. —
Illic hinc abiit. solus nunc es. quo in loco haec res sit vides,
Epidice: nisi quid tibi in tete auxili est, absumptus es.
tantae in te impendent ruinae: nisi suffulcis firmiter,
non potes subsistere, itaque in te inruont montes mali.
néque ego nunc quó modo
me éxpeditum ex impedito faciam, consilium placet.
égo miser pérpuli
meís dolis senem, ut censeret suam sese emere filiam:
ís suo fílio
fídicinam emit, quam ipse amat, quam ábiens mandavit mihi.
sí sibi nunc álteram
áb legione adduxit animi causa, corium perdidi.
nam úbi senex sénserit
síbi data esse verba, virgis dorsum despoliet meum.
át enim tu praecave.
át enim—bat enim, nihil est istuc. plane hoc corruptumst caput.
néquam homo es, Epidice.
quí lubidost male loqui?
quía tu tete deseris.
quíd faciam? mén rogas?
tu quidem antehac aliis solebas dare consilia mutua.
aliquid aliqua reperiundumst. sed ego cesso ire obviam
adulescenti, ut quid negoti sit sciam. atque ipse illic est.
tristis est. cum Chaeribulo incedit aequali suo.
huc concedam, orationem unde horum placide persequar.