Latin · ~7 min
Act 4, lines 4.2.607-4.2.636
Plautus, Menaechmi 4.2.607-636
Not analysed yet
Aufer hinc palpationes.
Perge tu.
Quid tu mihi
tristis es?
Te scire oportet.
Scit, sed dissimulat malus.
Quid negotist?
Pallam—
Pallam?
Quidam pallam—
Quid paves?
Nil equidem paveo.
Nisi unum: palla pallorem incutit.
at tu ne clam me comesses prandium. perge in virum.
Non taces?
Non hercle vero taceo. nutat, ne loquar.
Non hercle ego quidem usquam quicquam nuto neque nicto tibi.
Ne ego mecastor mulier misera.
Qui tu misera es? mi expedi.
Nihil hoc confidentius, qui quae vides ea pernegat.
Per Iovem deosque omnis adiuro, uxor, (satin hoc est tibi?)
me isti non nutasse.
Credit iam tibi de isto: illuc redi.
Quó ego redeam?
Equidem ad phrygionem censeo. ei, pallam refer.
Quae istaec palla est?
Taceo iam, quando haec rem non meminit suam.
…
Numquis servorum deliquit? num ancillae aut servi tibi
responsant? eloquere. impune non erit.
Nugas agis.
Tristis admodum es. non mi istuc satis placet.
Nugas agis.
Certe familiarium aliquoi írata es.
Nugas agis.
Num mihi es irata saltem?
Nunc tu non nugas agis.
Non edepol deliqui quicquam.
Em rursum nunc nugas agis.
Dic, mea uxor, quid tibi aegre est?
Bellus blanditur tibi.
Potin ut mihi molestus ne sis? num te appello?
Aufer manum.
Sic datur. properato absente me comesse prandium,
post ante aedis cum corona me derideto ebrius.
Neque edepol ego prandi neque hodie huc intro tetuli pedem.
Tun negas?
Nego hercle vero.
Nihil hoc homine audacius.
non ego te modo hic ante aedis cum corona florea
vidi astare? quom negabas mi esse sanum sinciput,
et negabas me novisse, peregrinum aibas esse te?
Quin ut dudum divorti abs te, redeo nunc demum domum.
Novi ego te. non mihi censebas esse, qui te ulciscerer.