Latin · ~7 min
Act 1, lines 1.2.351b-1.2.380
Plautus, Poenulus 1.2.351b-380
Not analysed yet
Si sapias, curam hanc facere compendi potes.
Quid? ego non te curem? quid ais, Milphio?
Ecce odium meum.
quid me vis?
Cur mi haec irata est?
Cur haec irata est tibi?
cur ego id curem? namque istaec magis meast curatio. †
Iam hercle tu periisti, nísi illam mihi tam tranquillam facis
quam mare olimst, quóm ibi alcedo pullos educit suos.
Quid faciam?
Exora, blandire, expalpa.
Faciam sedulo.
sed vide sís, ne tu oratorem hunc pugnis pectas postea.
Non faciam.
Non aequos in me es, sed morare et male facis.
bene promittis multa ex multis: omnia in cassum cadunt.
liberare iuravisti me haud semel, sed centiens:
dum te exspecto, neque ego usquam aliam mihi paravi copiam
neque istuc usquam apparet; ita nunc servio nihilo minus.
i, soror. apscede tu a me.
Perii. ecquid agis, Milphio?
Mea voluptas, mea delicia, mea vita, mea amoenitas,
meus ocellus, meum labellum, mea salus, meum savium,
meum mel, meum cor, mea colustra, meus molliculus caseus—
Mene ego illaéc patiar praesente dici? discrucior miser,
nisi ego illum iubeo quadrigis cursim ad carnificem rapi.
Noli, amabo, suscensere ero meo, causa mea.
ego faxo, si non irata es, ninnium pro te dabit
atque te fáciet ut sis civis Attica atque libera.
quin adire sínis? quin tibi qui bene volunt, bene vis item?
si ante quid mentitust, nunciam dehinc érit verax tibi.
sine te exorem, sine prehendam auriculis, sine dem savium.
Apscede hinc sis, sycophanta par ero.
At scin quo modo?
iam hercle ego faciam ploratillum, nisi te facio propitiam,
atque hic ne me verberetillum faciat, nisi te propitio,
male formido: novi ego huius mores morosi malos.
quam ob rem amabo, mea voluptas, sine te hoc exorarier.