Latin · ~7 min
Act 1, lines 1.3.230-1.3.259
Plautus, Pseudolus 1.3.230-259
Not analysed yet
Pseudóle, non audis quae híc loquitur?
Audío, ere, equidem atque animum ádvorto.
Quid mi és auctor, huic út mittam, ne amícam hic meam prostítuat?
Nil cúrassis, liquido és animo: ego pró me et pro te cúrabo.
iam díu ego huic bene et hic míhi volumus, et amícitia est antíqua:
mittam hódie huic suo die nátali malam rém magnam et matúram.
Quid opúst?
Potin aliam rem út cures?
At—
Bát.
Crucior.
Cor dúra.
Non póssum.
Fac possís.
Quonam pactó possim?
Vince ánimum.
in rém quod sit praevórtaris quam in re ádvorsa animo auscúltes.
Nugae ístaec sunt: non iúcundumst nisi amáns facit stulte.
Pérgin?
O Pseúdole mi, sine sím nihili,
mitte mé sis.
Sino, modo ego ábeam.
Mane, máne, iam ut voles med ésse ita ero.
Nunc tú sapis.
ít dies; egó mihi cesso.
í prae, puere.
Heus, ábit. quin revocas?
Quíd properas? placide.
át prius quam abeat.
Quíd ,malum, tam plácide is, puere?
Hódie nate, heus, hódie nate, tíbi ego dico, heus, hódie nate,
redi ét respice ád nos. tamétsi occupátu’s es,
morámur. mane, ém conloquí qui volúnt te.
Quid hóc est? quis ést qui morám mi occupáto
moléstam optulit?
Qui tibí sospitalis
fuít.
Mortuóst qui fuít: qui sit úsust.
Nímis superbe.
Nímis molestus.
Réprehende hominem, adséquere.
I puere.
Occédamus hác obviám.
Iuppitér te
perdát, quisquis és.
Te volo.
át vos ego ámbos.
vorte hác te, puere.
Non licét conloquí te?
At míhi non lubét.
Sin tuámst quippiam ín rem?
Licétne, opsecró, bitere án non licet?
Vah,
mánta.
Omitte.
Bállio, audi.
Súrdus sum †profecto inanilogistae.
Dedí dum fuít.
Non petó quod dedísti.
Dabó quando erít.
Ducitó quando habébis.
éheu, quam ego malis pérdidi modis
quód tibi détuli et quód dedi.