Latin · ~7 min
Act 5, lines 5.3.1357-5.3.1388
Plautus, Rudens 5.3.1357-1388
Not analysed yet
Séquere hac.
Vbi istic lenost?
Heus tu. ém tibi, hic habet vidulum.
Habeo et fateor esse apud me, et, si tuos est, habeas tibi.
omnia, ut quídquid infuit, ita salva sistentur tibi.
tene, si tuost.
O di immortales, meus est. salve, vidule.
Tuosne est?
Rogitas? si quidem hercle Iovis fuit, meus est tamen.
Omnia insunt salva; una istinc cistella excepta est modo
cum crepundiis, quibuscum hódie filiam inveni meam.
Quam?
Tua quae fuit Palaestra, ea filia inventast mea.
Bene mehercle factum est. cum istaec res tibi ex sententia
pulchre evenit, gaudeo.
Istuc facile non credo tibi.
Immo hercle, ut scias gaudere me, mihi triobolum
ob eam ne duis, condono te.
Benigne edepol facis.
Immo tu quidem hercle vero.
Heus tu, iám habes vidulum.
Habeo.
Propera.
Quid properabo?
Reddere argentum mihi.
Neque edepol tibi do, neque quicquam debeo.
Quae haec factio est?
non debes?
Non hercle vero.
Non tu iuratus mihi es?
Iuratus sum, et nunc iurabo, si quid vóluptati est mihi:
ius iurandum rei servandae, non perdendae conditum est.
Cedo sis mihi talentum magnum argenti, periurissime.
Gripe, quod tu istum talentum poscis?
Iuratust mihi
dare.
Libet iurare. tun meo póntifex peiurio es?
Qua pro re argentum promisit hic tibi?
Si vidulum
hunc redegissem in potestatem eius, iuratust dare
mihi talentum magnum argenti.
Cedo quicum habeam iudicem,
ni dolo malo instipulatus sis nive etiamdum haud siem
quinque et viginti annos natus.
Habe cum hóc.
Aliost opus.
Iám ab isto auferre haud potis sim, si istunc condemnavero.
promisistin huic argentum?
Fateor.
Quod servo meo
promisisti, meum esse oportet, ne tu, leno, postules
te hic fide lenonia uti: non potes.
Iam te ratu's ratus es
nactum hominem quem defraudares? dandum huc argentum est probum:
id ego continuo huic dabo adeo, mé ut hic emittat manu.