Latin
Lines 1.88-1.135
Poree, Charles Poree (1676-1741) 1.88-135
Not analysed yet
PATRICIUS in post-scenio.
Intra semi-horam parata sint omnia.
EUGENIUS.
Audio vocem patris. Abeo, ne me praesentem excipiat modis te seque indignis. Tibi se commendat infelix Eugenius.
IRENAEUS.
Securus esto; quid tua causa fecerim, et profecerim mox renunciabo.
SCENA II.
PATRICIUS, IRENAEUS.
IRENAEUS.
Salutem tibi plurimam, Patrici; quomodo vales?
PATRICIUS.
Eh! sat belle: tussim illam molestam et importunam quae me angebat male, excussi tandem, et expui. Tussit et exscreat. Hem, hem, ausculta. Jam clara est vox et liquida. Hem, hem, audis?
IRENAEUS.
Audio et gratulor. Te profecturum hodie Rothomagum dixit aliquis. Ita ne vero?
PATRICIUS.
Sic est. At nonne tu isthic cum aliquo loquebare modo?
IRENAEUS.
Sermonem habebam cum uno ex liberis tuis, qui mihi placet admodum; est ille natura, ingenio, moribus suavis.
PATRICIUS.
Ha, ha, ha, he! apud me laudandus scilicet! quasi vero eximias Philotae dotes probe cognitas non habeam.
IRENAEUS.
De Philota non loquor, neque. . .
PATRICIUS.
De quo loqueris ergo?
IRENAEUS.
De Eugenio.
PATRICIUS.
De Eugenio loqueris! he. . .
IRENAEUS.
Maxime, teque parentum judico fortunatissimum, hujus adolescentuli virtutes si bene noveris.
PATRICIUS.
Novi satis.
IRENAEUS.
Ergo te beatum nosti.
PATRICIUS.
Abi, non fungeris liberalis officium viri, qui me praesentem irrideas, et mihi exprobes meae opprobrium domus.
IRENAEUS.
Ego te irrideo! neutiquam. Tibi gaudeo qui talem habeas filium.
PATRICIUS.
Filium. Cave dixeris. Non est jam meus, illum abdico, et sentiet brevi. . .
IRENAEUS.
Non satis (pace tua dixerim) attendis quid dicas, et ista si te crederem loqui ex animo, haud facile dixtis ignoscerem.
PATRICIUS.
Neque ego homini ignosco, qui me sciens volensque ad iracundiam provocet.
IRENAEUS.
Quis te ad iracundiam provocat? an non licet filium laudare coram patre?
PATRICIUS.
Non hercle, non licet, neque pati debet pater laudari filium qui vituperandus sit; excusari, qui sit accusandus, qui. . . eh. . .