Latin · ~7 min
Lines 10.821-10.875
Prudentius, Liber Peristephanon 10.821-875
Not analysed yet
quid differo, inquit ille, ‘utrosque perdere,
puerum ac magistrum, conplices sectae inpiae?
gladius recidat vile vix hominis caput
infantis, istum flamma vindex concremet,
sit his sub uno fine dispar exitus.’
perventum ad ipsum caedis inplendae locum,
natum gerebat mater amplexu et sinu,
ut primitivum crederes fetum geri
Deo offerendum sancti Abelis ferculo,
lectum ex ovili, puriorem ceteris.
puerum poposcit carnifex, mater dedit,
nec inmorata est fletibus, tantum osculum
inpressit unum: vale, ait, ‘dulcissime,
et cum beatus regna Christi intraveris,
memento matris, iam patrone ex filio.’
dixit: deinde dum ferit cerviculam
percussor ense, docta mulier psallere
hymnum canebat carminis Davitici:
'pretiosa sancti mors sub aspectu Dei,
tuus ille servus, prolis ancillae tuae.'
talia retexens explicabat pallium
manusque tendebat sub ictu et sanguine,
venarum ut undam profluam manantium
et palpitantis oris exciperet globum:
excepit, et caro adplicavit pectori.
at parte campi ex altera inmanem pyram
texebat ustor fumidus pinu arida,
sarmenta mixtim subdita et faeni struem
spargens liquato rore ferventis picis,
quo flamma pastu cresceret ferocius.
et iam retortis bracchiis furca eminus
Romanus actus ingerebatur rogo:
scio, inquit ille, ‘non futurum ut concremer,
nec passionis hoc genus datum est mihi,
et restat ingens quod fiat miraculum.’
haec eius orsa sequitur inmensus fragor
nubis ruentis, nimbus undatim nigro
praeceps aquarum flumine ignes obruit.
aiunt olivo semiconbustas faces,
sed vincit imber iam madentem fomitem.
trepidare taeter carnifex rebus novis
turbatus, et qua posset arte insistere,
versare torres cum favillis umidis,
prunas maniplis confovere stuppeis '
et semen ignis inter undas quaerere.
quod cum tumenti nuntiatum iudici,
commovit 1 iram fellis inplacabilis:
‘quousque tandem summus hic nobis magus
inludet,’ inquit, ‘Thessalorum carmine
poenam peritus vertere in ludibrium?
fortasse cervix, si secandam iussero
flecti sub ensem, non patebit vulneri:
vel amputatum plaga collum dividens
rursus coibit ac reglutinabitur,
umerisque vertex eminebit additus.