Liber Secundus

[8] Haec libertas adoptandorum deorum quousque profecerit, Aegyptiorum superstitiones docent, qui etiam bestias priuatas colunt, ibes, corcodrillos et anguem suum. [9] Parum est, si etiam hominem consacrauerunt, illum dico quem non iam Aegyptus aut Graecia, uerum totus orbis colit et Afri iurant, de cuius statu quod conici potest, apud nostras litteras, ut uerisimile uidetur, positum est. [10] Nam Serapis iste quidem olim Ioseph dictus fuit, de genere sanctorum; iunior inter ceteros fratres, sed excelsior dignitate ab isdem fratribus per liuorem uenum in Aegyptum datur seruiturus in familia regis Aegyptiorum Pharao. [11] A regina minus pudica desideratur, sed quia non obsequebatur, e contrario ab eadem delatus a rege in carcerem datur. [12] Illic somnia quibusdam non perperam interpretatus uim spiritus sui ostendit. [13] Interea rex quoque somniat terribilia quaedam: illi detractantibus quos conuocauerat, ualuit exponere Ioseph, expedimenta de carcere edocuit, somnium regi aperit: [14] illos boues septem opimissimos diffluentem totidem annorum ubertatem significare, posteriores aeque septem enectos subsequentium septem annorum inopiam praedicare; sapere itaque de recondendis praesidiis in futuram famem de copia priore. [15] Credidit rex: exitus rerum et prudentem et sanctum semper et necessarium probauit; itaque Pharao uniuersae Aegypto et frumentandae et exinde curandae eum praefecit.