262 to 327

262. ποδώκεϲιν: βαρύνειν δεῖ τὸ ποδώκηϲ· καὶ εἴρηται περὶ αὐτοῦ (Β 764). A. 266. ἑξετέ ᾿:ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ ἐνθάδε προπαροξύνει ὁμοίωϲ τῷ «ὄτριχαϲ οἰέτεαϲ» (Β 765). εἰϲὶ δὲ o ἳ παροξύνουϲιν ὁμοίωϲ τῷ εὐγενέα, καὶ οὕτωϲ ἐπείϲθη ἡ παράδοϲιϲ. προείρηται δὲ περὶ τῆϲ προϲψδίαϲ (Β 765). A. 281. ἐγκλιτικῶϲ τὴν ϲφωΐν ἀντωνυμίαν ἀναγνωϲτέον. ἔϲτι γὰρ τρίτου προϲώπου. A. 291. Τρῳούϲ ὡϲ πολλούϲ ἀνεγνώϲθη· προείπομεν δὲ περὶ τῆϲ προϲῳδίαϲ. A. 319. ἀλλ’ ὅϲ: δαϲυντέον τὸ ὅϲ. ἔϲτι γὰρ ἄρθρον. οὕτωϲ ὁ Ἀϲκαλωνίτηϲ. Ἀντίγονοϲ μέντοι ἄλλοϲ ἀνεγίνωϲκεν, οὐ παραδεχόμενοϲ τὸ ἄρθρον. A. 327. δαϲυντέον καὶ προπεριϲπαϲτέον τὸ αὗον· προείπομεν δὲ καὶ περὶ τούτου (N 441. cl. 461). A.