Paragraph 135

Τοῖϲ εἰϲ υϲ λήγουϲιν ὀξυτόνοιϲ παράκειται εἰϲ υ λήγοντα, ὁμόφωνα οὐδετέροιϲ, ἐπιρρήματα, ὡϲ τὸ εὐρὺ ῥέει παρὰ τὸ εὐρύϲ, ὡϲ τὸ ταχὺ ἦλθεν παρὰ τὸ ταχύϲ. καὶ τῷ οὖν ἐὒϲ ὤφειλε παρακεῖϲθαι ὀξύτονον τὸ ἐὖ, ὅπερ ϲυναιρεθὲν ἀναγκαίωϲ περιεϲπάϲθη διὰ τὴν ἐν αὐτῷ δίφθογγον· προλήψει μέντοι τοῦ διῃρῆϲθαι τὴν ευ ἐβάρυναν τὸ ἐπίρρημα.