Ancient Greek
296 to 310
Aristonicus of Alexandria, Περὶ Σημίων Ὀδυσσείας 296-310
Not analysed yet
296. ἐς Φαιστόν, μικρὸς δὲ λίθος μέγα κῦμ’ ἀποέργει. Fuit diple periestigmene contra Zenodotum, qui legit: Μαλέου δὲ λίθος. cf. schol. EMQV et Eust. 1469, 18. 305. δέδμητο δὲ λαὸς ὑπ’ αὐτῷ. Ἀρίσταρχος δέδμηντο, ὡς ἡ πληθὺς ἀπονέοντο (Ο 305) HMQR. Scholion Didymi videtur esse, sed certe ad hanc lectionem apposuit Ar. διπλῆν πρὸς τὸ σχῆμα, ὅτι πληθυντικῶς ἀπήντηκεν. cf. F. Ar. p. 16. 306. ἤλυθε δῖος Ὀρέστης ἂψ ἀπ’ Ἀθηνάων ,κατὰ δ’ ἔκτανε πατροφονῆα, Αἴγισθον δολόμητιν, ὅ οἱ πατέρα κλυτὸν ἔκτα. >ἤτοι ὁ τὸν κτείνας δαίνυ τάφον Ἀργείοισιν μητρός τε στυγερῆς καὶ ἀνάλκιδος Αἰγίσθοιο. 307. Diple periestigmene propter Zenodoti lectionem ἂψ ἀπὸ Φωκήων. Ar. ἂψ ἀπ’ Ἀθηναίης. †)309. 310. ὁ Ἀρίσταρχός φησι, ὅτι διὰ τούτων παρυποφαίνεται ὅτι συναπώλετο Αἰγίσθῳ ἡ Κλυταιμνήστρα· τὸ δὲ εἰ καὶ ὑπὸ Ὀρέστου, ἄδηλον εἶναι. οὐδὲ γὰρ τὰ περὶ τὴν Ἐριφύλην εἰδέναι αὐτὸν MQRT. cf. L. Ar. 182, α 300. λ 409. V. ad Ι 456. †)309. τάφος ὁ ἐπιτάφιος δεῖπνος EB. Fluxit ex Ar. cf. Ψ 29. δ 547.