300 to 430

300. ἥ ῥ’ ὑπὸ Τυνδαρέῳ κρατερόφρονε γείνατο παῖδε. *)ὅτι οὐ παραδίδωσιν ἐκ Διὸς Κάστορα καὶ Πολυδεύκην, ἀλλ’ ἐστὶ νεωτερικὰ ταῦτα H. 315-316. Ὅσσαν ἐπ’ Οὐλύμπῳ μέμασαν θέμεν, αὐτὰρ ἐπ’ Ὄσσῃ Πήλιον εἰνοσίφυλλον, ἵν’ οὐρανὸς ἀμβατὸς εἴη. *)ἀθετοῦνται ὡς ἀδύνατοι V. cf. L. Ar. 171. Eust. 1687, 28. 326. Notatum fuit Homero ignotum esse Eriphylam per filium interiisse cf. L. Ar. 184. γ 309-10. ο 248. 350. ξεῖνος δὲ τλήτω. †)ὁ δὲ παραπληρωματικῶς κεῖται οὐδὲν σημαίνων HQ. cf. F. Ar. 33. β 6 et exempla ibid. 353. μάλιστα δ’ ἐμοί. τοῦ γὰρ κράτος. †)δεικτικῶς ἀντὶ τοῦ ἐμοῦ οὗτινος ἰσχύς ἐστιν ἐν τῷ δήμῳ BQ. cf. F. Ar. p. 30. 364. οἷά τε πολλούς. Diple periestigmene fuit contra Zenodotum, cf. Didymum: πολλούς· οὕτως Ζηνόδοτος· ὁ δὲ Ἀρίσταρχος πολλούς. Zenodotum πολλά scripsisse monet La Roche, aliter Duentzer, l. c. p. 73, qui πολλά Aristarcho, πολλούς Zenodoto tribuit. Verba Didymi, quae prima specie non sibi constare videntur, olim in codice scripta fuisse existimat, cuius, in textu πολλά ferebatur. 379. ὥρη μὲν πολέων μύθων, ὥρη δὲ καὶ ὕπνου. †)ὁ μὲν Ἀρίσταρχος ἐν τῷ καθόλου, ὁ δὲ Σιδώνιος ἐλλειπτικῶς· ὥρη μὲν πολέων μύθων παύσασθαι, ὥρη δὲ ὕπνου μνήσασθαι HT. 399-403. Fuit nota de Aristophanis athetesi versuum 399-403 cf. in H: οἱ ἠὲ (i. e. versus ab ἠὲ incipientes et qui ab iis pendent, sc. 399-403 Porson.) ἀθετοῦνται ὑπὸ Ἀριστοφάνους ὡς ἀπὸ τῶν εἰρησομένων (406-8) μετενεχθέντες. 410 (Aegisthus) ἔκτα σὺν οὐλομένῃ ἀλόχῳ οἰκόνδε καλέσσας ||δειπνίσσας. *)ὅτι τῇ ἐπιβουλῇ κἀκείνη συνέγνω· τὸν γὰρ χιτῶνα καὶ τὸν πέλεκυν Ὅμηρος οὐκ οἶδεν Q. Praeterea notata erat forma verbi ἔκτα cf. ad Ο 432. 428. not. 5. 430. κουριδίῳ τεύξασα πόσει φόνον. *)ὅτι κουρίδιον αὐτόν φησιν. ἔνιοι γὰρ γεγαμῆσθαι τὴν Κλυταιμνήστραν Ταντάλῳ, ὡς Εὐριπίδης (Iphig. Aul. 1149) εἰςάγει αὐτὴν λέγουσαν ἔγημας ἄκουσάν με κἄλαβες βίᾳ τὸν πρόσθεν ἄνδρα Τάνταλον κατακτανών Q. cf. Η 392. Eust. 1693, 10.