317 to 396

317. ἀλλ’ ἐς μὲν Μενέλαον ἐγὼ κέλομαι καὶ ἄνωγα. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] τὸ εἰς Μενέλαον (δὲ) ἀντὶ τοῦ πρὸς Μενέλαον, ὡς εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον M. cf. L. qu. ep. 87. Fr. Ar. 27. Η 312. Χ 492. Ψ 36. cf. not. 4 et 5. 334. σπείσαντες κοίτοιο μεδώμεθα· τοῖο γὰρ ὥρη. ἤδη γὰρ φάος οἴχεθ’ ὑπὸ ζόφον. *)334. [ἡ διπλῆ ὅτι] ἀρσενικῶς εἶπε τὴν κοίτην Q. cf. ad α 246 et locos ibi collatos. *)335. [ἡ διπλῆ ὅτι ἐξ ἡρωϊκοῦ προσώπου εἴρηται]· ὁ δὲ ποιητὴς εἰς ὠκεανὸν τὴν δύσιν καὶ ἐξ ὠκεανοῦ τὴν ἀνατολήν φησι γίνεσθαι. MQRT. cf. L. Ar. 175. μ 3. γ 1. Correxi initium pro cod. ἡρωϊκὸν πρόσωπόν ἐστι τὸ λέγον. †)Ζηνόδοτος ᾤχετο H. pro οἴχεται. 345. cf. notam 6. 349. ᾧ οὔτε χλαῖναι καὶ ῥήγεα πόλλ’ ἐνὶ οἴκῳ. Fuit diple periestigmene, quod Zenodotus scripsit: ᾧ οὔπερ χλαῖναι καὶ κτήματα πόλλ’ ἐνὶ οἶκω ἀκαίρως MT. Aristarchus legit ᾧ οὔτι, αἱ φαυλότεραι ᾧ οὔτε cf. Didymum ad hunc versum in M. 362. οἶος γὰρ μετὰ τοῖσι γεραίτερος εὔχομαι εἶναι. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] ἀντὶ τοῦ ἁπλοῦ τοῦ γεραιός· κακῶς δὲ Ζηνόδοτος γεραίτατος (cod. γεραίτερος) γράφει. M. cf. F. Ar. p. 30. γ 125. η 159. 368. ἐπεὶ τεὸν ἵκετο δῶμα. Diple periestigmene propter Zenodoti scripturam ἐπεὶ τὰ σὰ γούναθ’ ἱκάνει. cf. in HQN. 378. ἀλλὰ Διὸς θυγάτηρ, ἀγελείη τριτογένεια. Zenodotus pro ἀγελείη dedit κυδίστη, quam ob rem fuit diple periestigmene cf. schol. in HM. Eust. 1473, 18. ἀγελείη legitur in codd. ABDEHIKLMNP: κυδίστη in EQV. cf. La Roche. 380. ἀλλὰ ἄνασσ’ ἵληθι, δίδωθιδέ μοι κλέος ἐσθλόν. †)Ζηνόδοτος ἀλλὰ ἄνασσ’ ἐλέαιρε HM. pro ἵληθι legit. 396. οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν. †)κοιμηθησόμενοι· ἐνεστὼς δὲ ἀντὶ μέλλοντος. κείω γὰρ τὸν μέλλοντα οὐκ ἔχει, ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα ὅμοια, καὶ χρῆται τῷ ἐνεστῶτι ἀντὶ μέλλοντος. E. Fluxit ex Ar. cf. F. Ar. p. 6. γ 82 et locos ibi collatos.