321 to 482

321. ἐνθ’ Ὀδυσῆος ἐγὼ πυθόμην. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] λείπει ἡ περί H. cf. F. Ar. 26. 336. βασιλῆι Ἀκάστῳ. †)πῶς ἐν Ἰλιάδι Μέγητά φησιν εἶναι βασιλέα Δουλιχίου; βασιλέας οὖν τοὺς δυνάστας φησί HQ. De hac vocabuli βασιλεύς interpretatione ex Ar. derivata cf. L. Ar. 115. In catalogo navium Β 627 Meges rex Dulichii est. 338. cf. not. 4. 359. ἀνδρὸς ἐπισταμένου. †)Ex Apoll. l. h. 74, 11: ἐπὶ στίχου ἐν τῇ ξ′ Ὀδυσσείας ἀνδρὸς ἐπισταμένου Ἀρίσταρχος ἐπιστήμονος. Sic scribendum cf. L. A. p. 5. 394. μάρτυροι ἀμφοτέροισιν θεοί. Fuit diple periestigmene ὅτι Ζηνόδοτος γράφει μάρτυρες· ὁ δὲ Ὅμηρος οὕτως ἐσχημάτικεν. cf. α 273. schol. in HQ. 396. πέμψαι ||Δουλίχιόνδ’ ἰέναι. *)[ἡ διπλῆ ὅτι τὸ πέμψαι] ἀντὶ τοῦ πέμψον B. cf. ad α 291. F. Ar. 14. 400. ὄφρα καὶ ἄλλος πτωχὸς ἀλεύεται ἠπεροπεύειν. Fuit diple, ὅτι τὸ ἀλεύεται ἀντὶ τοῦ ἀλεύηται· συνέσταλται γὰρ. cf. ad ζ 33 ubi citatur hic locus in eadem adnotatione. F. Ar. 13. 446. καὶ ἄργματα θῦσε. †)τὰς ἀπαρχὰς τῶν μερίδων ἢ τὰ ἀπομερισθέντα τοῖς θεοῖς. θῦσε δὲ ἐθυμίασεν· οὐδέποτε γὰρ θῦσαι ἐπὶ τοῦ σφάξαι ἱερεῖόν φησι BQ. cf. ad Ι 219 ubi citatur noster versus in hac interpretatione. L. Ar. 82. Eust. 1767, 12. ι 231. 447. οἶνον Ὀδυσσῆι πτολιπόρθῳ ἐν χείρεσσιν ἔθηκεν. ὁ δ’ ἕζετο. *)[ἡ διπλῆ ὅτι] καὶ τοῦτο ἐξ ἐπαναλήψεως ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ Ὀδυσσέως H. cf. ad v. 77. Ε 733. Ο 127. ε 391. 463. εὐξάμενός τι ἔπος ἐρέω. *)[ἡ διπλῆ ὅτι τὸ εὐξάμενος ἀντὶ τοῦ] καυχησάμενος BQ. L. Ar. 147. cf. 468. 468. εἴθ’ ὣς ἡβώοιμι. †)ἔνθεν δῆλον ὅτι τὸ εὐξάμενος (463) ἀντὶ τοῦ καυχησάμενος HQ. 482. ἀλλ’ ἑπόμην σάκος οἶον ἔχων καὶ ζῶμα φαεινόν. †)νῦν προφανῶς ζῶμα τὸν χιτῶνά φησιν, ὡς διὰ τῶν ἑξῆς δῆλον παρά μ’ ἤπαφε δαίμων οἰοχίτων’ ἴμενται· (488) τινὲς δὲ ζῶμα φαεινὸν τὸν σιδηροῦν χιτῶνα H. Altera interpretatio est Aristarchi cf. L. Ar. 121. Eust. 1770, 35. Apoll. l. h. 81, 18.