Ancient Greek
91 to 103
Aristonicus of Alexandria, Περὶ Σημίων Ὀδυσσείας 91-103
Not analysed yet
91. πάντας μὲν ῥ’ ἔλπει. *)[ἡ διπλῆ, ὅτι ἔλπει ἀντὶ τοῦ] ἐλπίζειν ποιεῖ. S. cf. β 69. Ar. ad Ι 554, ubi noster locus sic explanatur. 94. στησαμένη μέγαν ἱστόν. †)οὐ ποιητικῶς κόσμου χάριν προσέῤῥιπται τὸ μέγαν, ἀλλὰ πρὸς τὸ πολυχρόνιον τῆς τοῦ ἔργου κατασκευῆς. HMQS. Certe est Aristarcheum cf. ad Σ 416, ubi hic versus citatur. Hoc adnotare ideo non superfluum duxit, quia epithetorum significationem nonnunquam delitescere identidem observaverat. Diserte hac de re Friedlaender ad Γ 352. 102. πολλὰ κτεατίσσας. Fuit διπλῆ, ὅτι ἰδίως καὶ παρὰ τὴν ἡμετέραν συνήθειαν κτεατίσσας κατὰ τὸ ἐνεργητικὸν αντὶ τοῦ κτησάμενος· καὶ ἐν Ἰλιάδι (Π 57) κτεάτισσα πόλιν ἀντὶ τοῦ ἐκτησάμην. cf. ad Π 57. α 404. 103. ἡμῖν δ’ αὖτ’ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ. †)ἀγήνωρ [νῦν] ὁ ἄγαν ἀνδρεῖος S. alibi ἐπὶ ψόγου ὁ ἄγαν ὑβριστικὸς καὶ διὰ τῆς ἀνδρείας ὑπερπεπτωκὼς εἰς ὕβριν. cf. ad Ι 699. L. Ar. 146.