Ancient Greek
Episode 5
Aristophanes, Ὄρνιθες 5
Not analysed yet
ἄγε δὴ σὺ καὶ σὺ τὴν πανοπλίαν μὲν πάλιν
ταύτην λαβόντε κρεμάσατον τύχἀγαθῇ
ἐς τὸν ἰπνὸν εἴσω πλησίον τοὐπιστάτου·
σὺ δὲ τούσδʼ ἐφʼ οἷσπερ τοῖς λόγοις συνέλεξʼ ἐγὼ
φράσον, δίδαξον.
μὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ,
ἢν μὴ διάθωνταί γʼ οἵδε διαθήκην ἐμοὶ
ἥνπερ ὁ πίθηκος τῇ γυναικὶ διέθετο,
ὁ μαχαιροποιός, μήτε δάκνειν τούτους ἐμὲ
μήτʼ ὀρχίπεδʼ ἕλκειν μήτʼ ὀρύττειν —
οὔτι που
τόν —; οὐδαμῶς.
οὔκ, ἀλλὰ τὠφθαλμὼ λέγω.
διατίθεμαι ʼγώ.
κατόμοσόν νυν ταῦτά μοι.
ὄμνυμʼ ἐπὶ τούτοις, πᾶσι νικᾶν τοῖς κριταῖς
καὶ τοῖς θεαταῖς πᾶσιν.
ἔσται ταυταγί.
εἰ δὲ παραβαίην, ἑνὶ κριτῇ νικᾶν μόνον.
ἀκούετε λεῴ· τοὺς ὁπλίτας νυνμενὶ
ἀνελομένους θὤπλʼ ἀπιέναι πάλιν οἴκαδε,
σκοπεῖν δʼ ὅ τι ἂν προγράφωμεν ἐν τοῖς πινακίοις.