ΙΕ´ XV (Duebn XXI vulg. 5 B 18), Section 7

ἀπραγμοσύνη τίνος ἄλλου εἴη πλὴν νεκροῦ; Κἰ μὲν οὖν τὸ πράττειν ἔρημον ἦν ἀρετῆς, καλῶς εἶχε, διώκοντας τὴν ἀρετήν, ἀπολείπεσθαι αὐτοῦ· εἰ δʼ ἔστιν ἀνθρώπου ἀρετὴ οὐ λόγος, ἀλλʼ ἔργον, καὶ πρᾶξις ἐν κοινωνίᾳ, καὶ χρῆσις βίου πολιτική, διωκτέον ταῦτα, μεθʼ ὧν ἄν τις καὶ τὴν ἀρετὴν λάβοι. (Hes. erg. 287) Τὴν μὲν γὰρ κακότητα καὶ εἰλαδόν ὁ Βοιώτιος ποιητὴς λέγει, ἐστιν ἑλέσθαι, (Bes. erg. 289) τῆς δὲ ἀρετῆς ἱδρῶτα θεοὶ προπάροιθεν ἔθηκαν. Καλός γε ὁ ἀγωνιστὴς ἡμῖν ἀνιδρωτεὶ στεφανοῦσθαι ἐθέλων.